ریحانه خاتونی، قهرمان دو دوره دوچرخهسواری بانوان ایران، با انتقاد از روند انتخاب ورزشکار اعزامی به بازیهای آسیایی ناگویا، گفت: با وجود قهرمانی در مسابقات کشوری و رنکینگ جهانی بالاتر، در این فرآیند نادیده گرفته شدم و اعتراض من به سازوکار غیرشفاف و غیرورزشی است.
ریحانه خاتونی در گفتوگو با میزان، درباره اعتراض خود به روند انتخاب دوچرخهسوار اعزامی به بازیهای آسیایی ناگویا اظهار داشت: من دو دوره متوالی قهرمان مسابقات قهرمانی کشور شدهام و رنکینگ جهانیام نیز بیش از ۵۰۰ امتیاز بالاتر از ورزشکار منتخب است، اما با وجود این شرایط، در فرآیند انتخاب نادیده گرفته شدم. اعتراض من فقط درباره خودم نیست، بلکه درباره سازوکاری است که به اعتقاد من شفاف و مبتنی بر معیارهای مشخص ورزشی نبوده است.
وی ادامه داد: اولین مسئلهای که باعث شد نسبت به این روند اعتراض کنم، این بود که رئیس فدراسیون حتی پیش از برگزاری تستهای فنی یا مسابقات انتخابی، نام ورزشکار منتخب را در مصاحبههای عمومی مطرح کرده بود. وقتی نام ورزشکار اعزامی پیش از برگزاری مسابقه یا تست مشخص میشود، این سؤال ایجاد میشود که انتخابیهای بعدی دقیقاً چه کارکردی دارند و آیا واقعاً قرار است براساس نتایج آنها تصمیمگیری شود یا خیر؟
قهرمان دو دوره مسابقات قهرمانی کشور افزود: من نمیگویم صرفاً به دلیل قهرمانی کشور باید به بازیهای آسیایی اعزام شوم، اما انتظار دارم معیار انتخاب مشخص، شفاف و از قبل اعلام شده باشد. اگر قرار است رنکینگ، نتایج مسابقات، رکوردها، تست آمادگی جسمانی یا مسابقات بینالمللی ملاک باشد، باید برای همه یکسان اجرا شود.
خاتونی درباره نحوه دعوت ورزشکاران به تستهای فنی مدعی شد: یکی دیگر از مواردی که نسبت به آن اعتراض دارم، نحوه اطلاعرسانی برای تست پاور بود. دعوتها در لحظات آخر و از طریق پیامرسان «بله» ارسال شد و در مواردی به ورزشکار اعلام میشد که فردا باید در مرکز سنجش حضور داشته باشد. سؤال من این است که چرا چنین تست مهمی با این شیوه اطلاعرسانی انجام میشود؟ آیا برای همه ورزشکاران فرصت و شرایط برابر فراهم شده بود؟
وی گفت: وقتی قرار است یک ورزشکار برای بازیهای آسیایی انتخاب شود، باید فرآیند کاملاً رسمی و شفاف باشد. زمان تست، معیارها، نحوه امتیازدهی و نتایج باید مشخص باشد تا هیچ ورزشکاری احساس نکند از ابتدا از رقابت کنار گذاشته شده است. موضوع عجیب، پاسخی بود که فدراسیون به وزارت ورزش داده است. طبق پاسخی که به من منتقل شد، یکی از دلایل انتخاب ورزشکار منتخب این بوده که او ۳ سال قبل با هزینه شخصی در تور اسپانیا شرکت کرده است.
خاتونی ادامه داد: اگر واقعاً این موضوع یکی از ملاکهای انتخاب بوده باشد، سؤال من این است که مسابقهای که ۳ سال قبل برگزار شده چه ارتباطی با آمادگی فعلی ورزشکار دارد؟ آیا از این به بعد باید توانایی مالی ورزشکار برای حضور در تورهای خارجی را به عنوان یک معیار انتخاب در نظر بگیریم؟ اگر چنین است، تکلیف ورزشکاری که توان مالی حضور در تورهای خارجی را ندارد، اما در مسابقات داخلی قهرمان کشور شده و رنکینگ بالاتری دارد، چه میشود؟
وی مدعی شد: فدراسیون حتی به وزارت ورزش اعلام کرده که مبنای انتخاب، مسابقات قهرمانی کشور نبوده است. اگر قهرمانی کشور ملاک نیست، پس دقیقاً چه پروتکل مشخصی برای انتخاب ورزشکار وجود داشته است؟ من میخواهم این پروتکل به صورت شفاف اعلام شود تا همه بدانند چرا یک نفر انتخاب شده و نفر دیگر نشده است.
خاتونی با اشاره به شرایط دوچرخهسواری بانوان گفت: در ۳، ۴ سال اخیر نه نایبرئیس بانوان داشتیم، نه مربی تیم ملی بانوان و نه اردوی منظم تیم ملی برگزار شده است. حتی به صورت تیم ملی در مسابقات برونمرزی حضور نداشتیم که بتوان براساس عملکرد ورزشکاران در آن مسابقات نفر اعزامی را انتخاب کرد. وقتی نه اردو برگزار شده، نه مسابقه انتخابی مشخصی برگزار شده و نه تیم ملی در مسابقات خارجی حضور داشته، انتخاب ورزشکار براساس چه فرآیند و پروتکل ورزشی انجام شده است؟ اگر فدراسیون معیار مشخصی دارد، باید آن را اعلام کند.
قهرمان ۲ دوره مسابقات قهرمانی کشور درباره حضور ورزشکار منتخب در چین ادعا کرد: ورزشکار منتخب در حال حاضر در یک تیم شخصی در چین حضور دارد و در مسابقات محلی آنجا رکاب میزند. فدراسیون این موضوع را به عنوان یک دستاورد مطرح میکند، اما حضور یک ورزشکار در یک تیم شخصی خارجی الزاماً به معنای حضور در یک برنامه رسمی تیم ملی نیست. ورزشکاران زیادی در تیمهای چینی حضور دارند و قرارداد مالی میبندند. این اتفاق میتواند برای پیشرفت هر ورزشکاری مثبت باشد، اما آیا چنین حضوری میتواند معیار انتخاب نماینده ایران در بازیهای آسیایی باشد؟ اگر بله، باید این معیار از قبل اعلام میشد و همه ورزشکاران فرصت برابر برای استفاده از آن را داشتند.
خاتونی گفت: متأسفانه احساس من این است که برخی نهادهای نظارتی نیز توضیحات فدراسیون را پذیرفتهاند، بدون اینکه اصل فرآیند انتخاب به شکل جدی بررسی شود. اگر قرار است نظارت وجود داشته باشد، باید اسناد، معیارها و نتایج تستها بررسی شود، نه اینکه صرفاً توضیحات مدیران پذیرفته شود.
وی در ادامه نسبت به آنچه «تداخل منافع در ساختار مدیریتی و نظارتی» خواند، انتقاد کرد و گفت: به اعتقاد من وقتی افرادی همزمان در ساختار فدراسیون و نهادهای مرتبط با ورزش حضور دارند، این سؤال مطرح میشود که نظارت تا چه اندازه میتواند مستقل باشد. من معتقدم باید ساختار نظارتی به شکلی باشد که ورزشکار مطمئن باشد اعتراض او بدون توجه به روابط و جایگاه افراد بررسی میشود.
خاتونی درباره پیگیریهای خود از وزارت ورزش اظهار داشت: نامههای متعددی به دفتر اسبقیان و محمدیان، معاون بانوان وزارت ورزش، ارسال کردم. در جریان پیگیریها به من اعلام شد که فرآیند انجامشده از نظر وزارت ورزش دارای ایراد بوده و حتی عنوان شد که تخلف اتفاق افتاده است، اما در عمل اتفاقی که انتظار داشتم رخ نداد. اگر یک فرآیند انتخاباتی یا انتخاب ورزشکار ایراد داشته، چرا اصلاح نشد؟ اگر وزارت ورزش به این نتیجه رسیده که تخلفی صورت گرفته، انتظار داریم نتیجه بررسی به صورت شفاف اعلام شود و برای اصلاح آن اقدام شود.
این دوچرخهسوار در پایان گفت: چرا فدراسیون در تمام این مدت نایبرئیس بانوان ندارد؟ وقتی بخش بانوان یکی از مهمترین بخشهای فدراسیون است، چرا این جایگاه خالی مانده؟ اعتراض من فقط برای خودم نیست. من دو دوره قهرمان کشور شدهام و برای رسیدن به این جایگاه سالها تمرین کردهام. اگر امروز احساس کنم قهرمانی کشور، رنکینگ و عملکرد ورزشی هیچ تأثیری در انتخاب ملیپوش ندارد، این پیام بسیار بدی برای ورزشکاران جوان است. من برای تمام ورزشکارانی اعتراض میکنم که میبینند قهرمانی و تلاش ورزشی شاید به اندازه توانایی مالی یا ارتباطات ارزش نداشته باشد. اگر قرار است شایستهسالاری در ورزش حاکم باشد، باید معیارها برای همه یکسان باشد. ورزشکار باید بداند اگر تمرین کند، قهرمان شود و رنکینگ خوبی داشته باشد، فرصت حضور در تیم ملی و مسابقات بزرگ را خواهد داشت. این حداقل انتظاری است که از یک سیستم ورزشی عادلانه داریم.