یادداشت دریافتی: همایش «جان‌فدایان» با عنوان رزمایش «جان‌فدا» باشکوه در سراسر استان برگزار شد. این اجتماع و رزمایش بزرگ مردمی، نماد همبستگی و میثاق ملی و اعلام آمادگی و اقتدار دفاعی است.
اما در کمال تعجب، سیده رقیه پناهی، رئیس دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، به‌عنوان گسترده‌ترین دستگاه خدمات‌رسان استان، در این همایش بزرگ مردمی، انقلابی و ملی غایب بود.
حضور در این‌گونه مراسم، نمادین است؛ اما غیبت در آن‌ها توجیه‌پذیر نیست. البته این نخستین بار نیست که خانم پناهی در مراسم مهم خیابان جمهوری حضور پررنگی ندارد.
نکته شگفت‌آور آنجاست که رئیس دانشگاه علوم پزشکی در بسیاری از جلسات بسیار کم‌اهمیت‌تر و درجه‌چندم، با دوربین و همراهان خود حاضر می‌شود، دعوت پیج‌های بلاگری برای حضور در کافه را می‌پذیرد؛ اما در برنامه‌ای که اهمیت آن تا آنجاست که همه ادارات در آن ساعت به خیابان جمهوری می‌آیند، یکی از ارشدترین مدیران استان که میل شدیدی دارد در معرض دوربین عکاسان قرار بگیرد اما به هر دلیلی، او از این امر امتناع می ورزد.
رئیس دانشگاه علوم پزشکی باید بداند که دم خروس بیرون زده است؛ نمی‌توان همه گروه‌ها و جریان‌ها را راضی نگه داشت.
خانم رئیس باید بداند که چشمان ناظر و تیزبین رسانه این موارد را زیر نظر دارد؛ اما بنا به ملاحظاتی چون شرایط جنگ، ضرورت ایجاد اتحاد و همبستگی، وفاق ملی و مسائل متعدد دیگر، تا کنون به این موارد پرداخته نمی‌شد. اما اکنون که رئیس دانشگاه که ظاهراً خود را دارای هوش سرشار می‌داند خلاف این انسجام حرکت می‌کند، چاره‌ای جز گوشزد و یادآوری باقی نمانده است.
✍️رضا حسینی