به گزارش عصر دنا، تنگه هرمز به عنوان مهمترین مسیر آبی انتقال انرژی در جهان، همچنان بسته مانده و تردد کشتیهای تجاری در آن به حداقل رسیده است. این وضعیت نشاندهنده تسلط ایران بر این آبراه حیاتی است و تحلیلگران معتقدند که جنگافروزی آمریکا نه تنها به اهدافش نرسیده، بلکه به فاجعهای عظیم منجر شده است.
به گزارش عصر دنا، با گذشت نزدیک به شش ماه از آغاز جنگ تحمیلی، خیابانهای ایران روایتگر یک بعثت مردمی است؛ بعثتی که از دل آتش جنگ، ابرقدرتی نوین خلق کرده است. مجله آتلانتیک در این باره مینویسد: «از این پس قدرت برتر در خاورمیانه نه آمریکا و نه اسرائیل، بلکه ایران است.» این قدرتی است که به گفته دبیرکل سازمان ملل، آمریکا امیدوار بود پس از حمله ماه فوریه تسلیم شود، اما پس از شش ماه حاکمیت، ایران سرپا و مقاوم ایستاده و تنگه هرمز، مهمترین مسیر آبی انتقال انرژی جهان، همچنان بسته مانده است.
مؤسسه کپلر که خدمات ردیابی کشتیها را ارائه میدهد، گزارش داده که روز سهشنبه تنها یک کشتی تجاری از تنگه هرمز عبور کرده است. این تردد محدود نشاندهنده تسلط کامل ایران بر این آبراه راهبردی است. دیوید میلر، مذاکرهکننده سابق آمریکا، در این باره نوشته است: «طعنه تلخ این است که اگر آمریکا به جنگ نمیرفت، تنگه هرمز باز میماند، ولی تاریخ دکمه بازگشت ندارد و جنگافروزی تحت عنوان خشم عظیم دارد به فاجعهای عظیم منجر میشود.»
کریس مورفی، سناتور آمریکایی، نیز معتقد است هیچکدام از اهداف جنگی ترامپ علیه ایران محقق نشده و او اکنون به کارهای نمایشی دست میزند. جان مرشایمر، نظریهپرداز روابط بینالملل، نیز تأکید میکند که آمریکا به دلیل نرسیدن به اهداف جنگیاش به دنبال ابزارهای اقتصادی و تحریم است. این تحریمها و محاصره اقتصادی، جنبه دیگری از دشمنی آمریکا با ملت ایران است که وزیر اقتصاد ایران به درستی پاسخ آن را داده و گفته است: «آنها قبلاً از این حرفها زدند و گفتند، ولی اگر اقدامی کنند باید منتظر پاسخ و حمله اقتصادی ما باشند.»
سوزان مولونی، عضو ارشد اندیشکده بروکینیز، با تمثیل از داستان معروف «پادشاه لخت» نوشته است که امپراتور لباسی به تن ندارد و طرحی که وزیر خزانهداری آمریکا از آن صحبت میکند، جز یک کارزار تبلیغاتی و پرهیاهو و نمایشی نیست. پیتر شف، سرمایهگذار و تحلیلگر آمریکایی، نیز همین نظر را دارد و گفته است: «تحریم و محاصره اقتصادی در نهایت میتواند همان حلقهای باشد که دور گردن خود آمریکا تنگتر میشود و آن شاید همان چیزی باشد که کاخ سفید را روز به روز متروکتر میکند.» به نقل از پلیتیکو، برخی کارکنان کاخ سفید ترجیح میدهند پیش از انتخابات از دولت ترامپ فاصله بگیرند.
کنارهگیری کارولین لوید، سخنگوی وفادار ترامپ، و جیمز برید، مسئول ارشد ارتباط با کنگره، در آستانه انتخابات میاندورهای آمریکا فقط یک جابهجایی معمول اداری نیست؛ این میتواند نشانهای از افزایش فشارها و بیاعتمادی به آینده دولت ترامپ باشد. حلقهای که ترامپ را روز به روز به کابوس همیشگیاش نزدیکتر میکند؛ کابوس شکست در انتخابات میاندورهای سنا و کنگره و در نهایت استیضاحی که ترامپ از آن ابراز نگرانی کرده است. به نوشته فارن افرز، جنگ شانس جمهوریخواهان را در انتخابات میاندورهای تهدید میکند.
حالا تصویر کاملتر شده است: آمریکا تهدید میکند، تحریم میکند و جنگ راه میاندازد، اما در نهایت این ایران است که نبض شاهراه اقتصاد جهان را در دست گرفته و آوازه قدرتش در جهان پیچیده است. پرسش اساسی این است که آیا آمریکا هنوز میتواند با ابزارهای قدیمی جایگاهش را در غرب آسیا حفظ کند؟ و مهمتر از آن، آیا واشنگتن با افزایش تحریم و تهدید میتواند واقعیتی را که در میدان، در تنگه هرمز و حتی در داخل خود آمریکا در حال شکلگیری است، پنهان کند؟