عصر دنا- یادداشت دریافتی: تاریخ این سرزمین و وجب به وجب خاک کهگیلویه و بویراحمد، با حماسه مردانی پیوند خورده که در اوج مظلومیت و محرومیت، جان شیرین در طبق اخلاص نهادند تا پرچم عزت و استقلال این مرزوبوم برافراشته بماند. در جغرافیای سلحشور «زیلایی» و دیار غیورپرور «موشمی سفلی»، ۱۰ شهید والامقام آسمانی شدند؛ ده ستاره سرخ که روشنایی‌بخش مسیر آبادانی شدند تا به برکت خون پاکشان، محرومیت‌زدایی جان بگیرد، جاده‌های خاکی و صعب‌العبور آسفالت شود، خطوط آب و برق و گاز و مخابرات به خانه‌های مردم کشیده شود و ساختار اداری منطقه با شکل‌گیری شورا، دهیاری و بخشداری ارتقا یابد. این توسعه و تغییر، پیش از آنکه مدیون هر ابلاغیه‌ای باشد، وامدار عروج آن ده لاله خونین است.
روال جاری و پسندیده‌ای است که هرگاه مدیران کشوری و استانی در معیت مسئولان محلی از فرماندار و بخشدار گرفته تا شورا و دهیارقدم به خاک پاک زیلایی می‌گذارند، ابتدا در جوار گلزار مطهر این ده شهید زانو می‌زنند، فاتحه‌ای زمزمه می‌کنند و برای خدمت به مردم اذن می‌گیرند؛ حرکتی نمادین که یعنی مشروعیت هر مسئولیتی در این نظام، از خون شهید سرچشمه می‌گیرد.
اما در پس این قاب‌های احترام‌آمیز، واقعیتی تلخ و گزنده رخ داده که نمک بر زخم خانواده‌های معزز شهدا می‌پاشد: شورای اسلامی و دهیاری این بخش در اقدامی تأمل‌برانگیز، معابر و کوچه‌های این خطه شهیدپرور را به جای نام ده ستاره درخشان و جاودانه‌اش، به نام‌های خنثی و فانتزی چون «ارغوان» نام‌گذاری کرده‌اند!
این چه بدسلیقگی مفرط یا عقب‌نشینی فرهنگی است که در روستایی با پیشینه ده شهید والامقام، نام شهدا بایکوت شود و تابلوی کوچه به واژه‌ای بی‌هویت و بی‌ارتباط با تاریخ حماسی روستا مزین گردد؟ آیا ارغوان‌های واقعی این دیار، همان ده شهیدی نبودند که خون پاکشان خاک موشمی سفلی را گلگون ساخت؟ این حذف نامأنوس، بی‌شک تصادفی نیست؛ بلکه ریشه در غفلت یا نفوذ تفکراتی دارد که با فرهنگ ایثار و ارزش‌های اصیل انقلاب سر سازگاری ندارند و می‌کوشند حافظه تاریخی نسل‌های آینده را از نمادهای مقاومت تهی کنند.
از این‌رو، به عنوان صدای مطالبه‌گران حوزه ایثار و شهادت، از اعضای محترم شورای تأمین، دستگاه قضایی، نهادهای انقلابی و امنیتی استان، به‌ویژه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و اداره‌کل اطلاعات انتظار داریم این ترک‌فعل آشکار و رفتار خلاف مصوبات شورای فرهنگ عمومی را پیگیری کنند و اجازه ندهند هویت انقلابی این خطه ذبح سلیقه‌های فردی شود. همچنین از متولیان امر و مراجع نظارتی تقاضا داریم در فرآیند گزینش و سپردن امور به افراد، آرمان‌خواهی و التزام به سیره شهدا را به عنوان خط قرمز قطعی لحاظ کنند تا جایگاه خدمت به معبر نفوذ نگاه‌های بی‌تفاوت و بی‌مسئولیت تبدیل نشود.
کوچه‌های موشمی سفلی نه به «ارغوان»های بی‌شناسنامه، بلکه به عطر نام و پلاک ده سردار شهید خود زنده است؛ تابلوی کوچه‌ها باید به شناسنامه واقعی این دیار یعنی «شهدا» تغییر کند، پیش از آنکه غبار فراموشی بر غیرت این جغرافیا بنشیند.
وَ مَن یَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ