وزارت بهداشت غزه اعلام کرد که تنها ۱۲ ایستگاه از ۳۴ ایستگاه تولید اکسیژن در این باریکه فعال هستند و فقط ۴ دستگاه از ۳۰ دستگاه پر کردن کپسول اکسیژن کار میکنند. این وضعیت بحران کمبود اکسیژن پزشکی را برای بیماران وابسته به اکسیژن مرگبارتر کرده است.
به گزارش عصر دنا، برای خانوادههایی که از بیماران وابسته به اکسیژن در غزه مراقبت میکنند، اجتناب از وضعیتهای اضطراری روزبهروز دشوارتر میشود. وزارت بهداشت غزه در ۱۵ آگوست (۲۴ مرداد) هشدار داد که فقط ۱۲ ایستگاه از ۳۴ ایستگاه تولید اکسیژن در این باریکه فعال هستند و فقط ۴ دستگاه از ۳۰ دستگاه مخصوص پر کردن کپسولهای اکسیژن کار میکنند.
به گزارش الجزیره، این وزارتخانه اعلام کرد که تجهیزات باقیمانده تحت فشار کاری بیش از حد قرار دارند و دچار خرابیهای مکانیکی مکرر میشوند. این شرایط، تامین کپسول اکسیژن را برای بیمارانی که بخش عمدهای از مراقبتهای درمانی خود را خارج از بیمارستان دریافت میکنند، بسیار دشوار کرده است.
قطع اکسیژن کمکی میتواند برای بیمارانی که برای حفظ سطح کافی اکسیژن خون به این درمان وابستهاند، خطرناک باشد. یکی از پزشکان بیمارستان شهدای الاقصی در دیرالبلح اظهار کرد: بیماری که سطح اشباع اکسیژن خونش بهشدت افت میکند، ممکن است دچار تنفس سریع، افزایش ضربان قلب و سیانوز (کبودی پوست ناشی از کمبود اکسیژن و اختلال در جریان خون) شود. کمبود اکسیژن همچنین میتواند به اندامهای حیاتی، بهویژه مغز و قلب، آسیب برساند. وی توضیح داد سلولهای مغز نسبت به کمبود اکسیژن بسیار حساس هستند و بیش از دیگر سلولها در معرض تخریب و آسیب سریع قرار دارند.
براساس اعلام وزارت بهداشت غزه، از کار افتادن بخش عمدهای از ایستگاههای تولید اکسیژن، نتیجه سیاست نظاممند رژیم صهیونیستی در گذرگاههای مرزی است. مقامهای صهیونیست همچنان از ورود قطعات یدکی و روانکارهای تخصصی برای ژنراتورهای بیمارستانی و دستگاههای اکسیژنساز جلوگیری کرده و آن را محدود میکنند؛ همچنین از ورود تجهیزات جدیدی که قرار بود کمبودها را جبران کنند، جلوگیری به عمل میآورند. رژیم صهیونیستی کپسولهای اکسیژن، تجهیزات جانبی و ژنراتورهای برق را در زمره اقلام «با کاربرد دوگانه» طبقهبندی کرده و ورود آنها یا قطعات یدکیشان را از طریق گذرگاههای مسدودشده ممنوع کرده است.
در همین حال، شرایط آوارگی اجباری، لایه دیگری از رنج و سختی را تحمیل میکند؛ صدها هزار نفر در فضاهای باز و بدون تهویه مناسب زندگی میکنند؛ فضاهایی که مملو از گردوغبار و گازهای سمی ناشی از سوزاندن زبالههای پلاستیکی و ژنراتورهای برق جایگزین است؛ این وضعیت باعث شده است تا شمار بیماران مبتلا به ذاتالریه حاد و بیماریهای تنفسی مانند بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD) ۲ برابر شود.
این شرایط در حالی حاکم است که وزارت بهداشت و چندین بیمارستان در نوار غزه، خدمات شارژ مجدد کپسولهای اکسیژن را برای بیمارانی که در خانه یا چادرهای محل اسکان آوارگان تحت مراقبت هستند، بهطور کامل متوقف کردهاند. این تصمیم، اقدامی اجباری از سوی نظام سلامت بود که پس از قرار گرفتن در آستانه فروپاشی اتخاذ شد؛ هدف از آن، حفظ ذخایر باقیمانده اکسیژن برای بخشهای حیاتی بیمارستانها نظیر مراقبتهای ویژه (ICU)، دستگاههای انکوباتور نوزادان و اتاقهای عمل بود.
کادر درمان در مواجهه با این واقعیت پیچیده میدانی توضیح میدهند که این تصمیم نه یک انتخاب اداری، بلکه واکنشی به واقعیتی فاجعهبار بوده که ناشی از شرایط جنگ و تخریب نظاممند زیرساختهای بهداشتی است.
سازمان ملل برآورد میکند که حدود ۳۵۰ هزار نفر در غزه با بیماریهای مزمن دستوپنج نرم میکنند و روند درمان آنها به شدت تحت تاثیر جنگ مختل شده است. محمد ابوسلمیه، رئیس مجتمع پزشکی الشفاء، اظهار کرد: غزه با کمبود نیمی از داروهای ضروری و بیش از ۸۰ درصد از اقلام آزمایشگاهی مواجه است؛ وی تخمین زد که حدود ۲۱ هزار بیمار و مجروح نیازمند درمان در خارج از غزه هستند، ازجمله بیش از ۴ هزار بیمار مبتلا به سرطان و بیش از ۱۰ هزار مجروح که به مراقبتهای جراحی پیشرفته نیاز دارند.
در حال حاضر، بیماران در غزه ناچارند با همان امکانات موجود در این منطقه فلسطینی سر کنند.