دکتر حسن عابدینی، کارشناس ارشد مسائل بین الملل و معاون سیاسی صدا و سیما در یادداشتی نوشت: ائتلاف شیطان صفتان غربی، عبری و عربی دو دهه است که مردم یمن را از زمین، هوا و دریا محاصره کردهاند، اما قدرت بسیح کنندگی این قوم حیرت انگیز است که در هر مناسبتی تا چشم کار میکند شانه به شانه میایستند. غرش موشکهای بالستیک و پهپادهای با مداومت پروازی با ساخت بومی که تا قلب تل آویو میرود، تحلیگران نظامی را انگشت به دهان میکند.
تنگه باب المندب مولفه قدرت جدیدی است که استفاده از آن بی تردید شگفتی دگر باره دوستان و خشم دشمنان را بر میانگیزد. تنگهای که از حیاتیترین مسیرهای دریایی تجارت بین الملل است.
این تنگه که دروازه اقیانوسهای هند و اطلس است طبق آمار سازمان بین المللی دریانوردی سازمان ملل متحد، سالانه ۱۲ تا ۱۵ درصد از تجارت دریایی و ۳۰ درصد از ترافیک کانتینری جهان از این آبراه عبور میکند.
محمولههای عبوری شامل محصولات کشاورزی مانند غلات، کودهای شیمیایی، مواد خام نظیر سنگهای معدنی و فلزات، قطعات صنعتی مانند تجهیزات الکترونیکی و قطعات خودرو و نیز منابع انرژی است.
اداره اطلاعات انرژی آمریکا هم در نیمه نخست سال ۲۰۲۵ گفته است که روزانه حدود ۴٫۹ میلیون بشکه نفت خام و فرآوردههای نفتی از کانال سوئز و خط لوله ” سوئز – مدیترانه ” که هر دو در منتهی الیه شمالی دریای سرخ قرار دارد حمل شده است عبور میکند. حدود ۴٫۲ میلیون بشکه نیز روزانه از تنگه باب المندب در جنوب دریای سرخ حمل میشود.
برآوردها حکایت از آن دارد که محمولههای نفتی جابه جا شده از طریق این سه مسیر، حدود ۶ درصد از کل نفت معامله شده از طریق دریا در آن بازه زمانی است.
دریای سرخ از دیگر سو یک گلوگاه دیجیتال جهانی محسوب میشود، زیرا برآورد میشود ۹۰ درصد از کابلهای فیبر نوری زیردریایی که اروپا و آسیا را به یکدیگر متصل میکند از این آبراه میگذرد.
نیروهای مسلح یمن هنوز تصمیم نگرفته است، تنگه باب المندب را بصورت کامل ببندد، اما هرگاه اراده کرده بدون دشواری آمد و شد در ان آبراه را با دشواری مواجه کرده است.
کار برای دشمنان جنگ طلب زمانی سختتر میشود که تنگه هرمز و تنگه باب المندب توامان بسته شود. دادههای اداره اطلاعات انرژی آمریکا بیانگر ان است که اختلال همزمان و طولانی مدت در هر دو تنگه میتواند مسیرهای حمل و نفت نفت را که حامل حدود ۲۴ درصد از عرضه جهانی نفت است، دچار چالش کند.
کارشناسان حمل و نقل دریایی بر این باورند که اگر این مسیر بسته شود کشتیها باید مسیر طولانی و پرهزینهای را بپیمایند که نه فقط اسان نیست بلکه مقرون بصرفه هم نیست. مسیر جایگزین تنگه باب المندب، دور زدن قاره افریقاست که در ان کشتیها باید با گذر از اقیانوس هند از طریق دماغه ” امید نیک ” در ساحل افریقای جنوبی وارد اقیانوس اطلس شود.
محور مقاومت گر چه مستقل هستند، اما بسان یک ائتلاف همسو در برابر استکبار جهانی عمل میکنند. ایران و یمن با مدیریت بر حوزههای جغرافیایی کلیدی باب المندب، دریای سرخ و تنگه هرمز قادر به خلق یک منظومه بازدارندگی هستند.
آمریکا قصد جداسازی جغرافیایی محور مقاومت را داشت حال آنکه غرب آسیا بسان یک ظروف مرتبطه است که فشار بر یک منطقه موجب واکنش در جای دیگر خواهد شد. این خطای محاسباتی بی تردید پیامدهای فرسایشی، هزینه بر و دشواری برای کاخ سفید در بر خواهد داشت. باذن الله
دیدگاهتان را بنویسید