به گزارش عصردنا ، ماجرا از مراسم روز خبرنگار در در باغ سلیمی که توسط ارشاد و فرمانداری کهگیلویه آغاز شد؛ مراسمی که در آن میان خبرنگاران و رسانهها در نحوه تقدیر و تجلیل تفاوتهایی مشاهده شد. هرچند در نگاه نخست این اقدام با عنوان توجه به خبرنگاران فعال قابل توجیه به نظر میرسید، اما اتفاقات بعدی باعث شد این موضوع ابعاد دیگری پیدا کند.
پس از فرمانداری، یکی از مدیران نزدیک به فرماندار کهگیلویه نیز همین مدل را در مجموعه تحت مدیریت خود اجرا کرد؛ اقدامی که از نگاه بسیاری از فعالان رسانهای دیگر یک تصمیم موردی تلقی نمیشد.
ماجرا زمانی جدیتر شد که یک رسانه نزدیک به جریان مدیریتی فرمانداری در یادداشتی به دفاع از این شیوه پرداخت و نهتنها آن را اقدامی مثبت دانست، بلکه از سایر مدیران شهرستان نیز خواست همین مسیر را دنبال کنند.
این زنجیره اتفاقات اکنون یک سؤال اساسی را پیش روی افکار عمومی قرار داده است؛ آیا آنچه رخ داده صرفاً چند تصمیم مستقل بوده یا اینکه فرمانداری در حال جا انداختن یک سیاست مشخص در حوزه رسانه است؟
اگر چنین سیاستی وجود ندارد، چرا درست پس از اقدام فرمانداری، مدیران نزدیک به این مجموعه همان مسیر را تکرار میکنند و رسانههای همسو نیز برای گسترش آن تلاش دارند؟
ابهام دیگر به معیارهای ارزیابی بازمیگردد. هنوز مشخص نیست ملاک تشخیص خبرنگار فعال چیست و چه کسی درباره آن تصمیم میگیرد. آیا رسانهای که هر روز اخبار مدیران را منتشر میکند فعالتر از رسانهای است که مشکلات مردم را پیگیری و عملکرد مسئولان را نقد میکند؟
منتقدان این روند معتقدند خطر اصلی از جایی آغاز میشود که تعریف «فعال بودن» بهتدریج با «همراه بودن» اشتباه گرفته شود. در چنین شرایطی رسانههای مطالبهگر که رسالت خود را در نقد، پرسشگری و مطالبه حقوق مردم میدانند، ممکن است در ارزیابیهای آینده کماثر یا کمفعال معرفی شوند؛ در حالی که رسانههای نزدیک به مدیران از امتیازات بیشتری برخوردار شوند.
این موضوع زمانی حساستر میشود که به اظهارات خود فرماندار کهگیلویه درباره استقلال خبرنگاران رجوع کنیم. فرماندار در همان مراسم روز خبرنگار بر ضرورت استقلال رسانهها تأکید کرده بود، اما اکنون این پرسش مطرح است که آیا استقلال رسانه فقط در سخنرانیها ارزشمند است یا در عمل نیز رسانه منتقد به همان اندازه رسانه همسو مورد حمایت و احترام قرار میگیرد؟
فرمانداری کهگیلویه اکنون باید به این پرسشها پاسخ دهد؛ آیا معیارهای ارزیابی رسانهها و خبرنگاران به صورت شفاف اعلام خواهد شد؟ آیا رسانههای منتقد و مطالبهگر نیز در این فرآیند جایگاه برابر دارند؟ و مهمتر از همه، آیا روندی که از فرمانداری آغاز شده، به دنبال ارتقای کیفیت فعالیت رسانهای است یا زمینهای برای کمرنگ کردن تدریجی صداهای منتقد در شهرستان؟
پاسخ روشن به این پرسشها میتواند بسیاری از ابهامات موجود را برطرف کند؛ ابهاماتی که هر روز بیش از گذشته این نگرانی را تقویت میکند که مبادا «عدالت رسانهای» به نامی تازه برای محدود کردن رسانههای مطالبهگر تبدیل شود.
ارسال نظر (0)