به گزارش عصر دنا، کاخ سفید روز دوشنبه از استعفای دان دریسکول، وزیر نیروی زمینی آمریکا، خبر داد. این کنارهگیری پس از ماهها تنش و اختلاف آشکار با پیت هگست، وزیر جنگ، صورت میگیرد و تازهترین نشانه از آشوب فراگیر در پنتاگون و تشدید درگیریهای داخلی در دولت ترامپ است.
به گزارش عصر دنا، کاخ سفید روز دوشنبه اعلام کرد که دان دریسکول، وزیر نیروی زمینی آمریکا، استعفای خود را به دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، تحویل داده است. او جدیدترین مقام برجستهای بهشمار میرود که وزارت جنگ این کشور را ترک میکند. این مقام ارشد ارتش، پس از پیت هگست، وزیر جنگ، دومین شخصیت عالیرتبه در سلسلهمراتب این وزارتخانه محسوب میشود. گزارشها نشان میدهند که دریسکول در پی بروز اختلافات آشکار با وزیر جنگ، قصد خروج از پنتاگون را دارد.
این کنارهگیری پس از چند ماه متلاطم در پنتاگون صورت گرفت؛ دورهای که با چالشهای گوناگونی مانند تحقیقات درباره افشای اطلاعات، مشکلات بودجهای و برکناری چند مقام ارشد همراه بود. رندی جورج، رئیس ستاد نیروی زمینی آمریکا، ازجمله مسئولانی بود که در ماه آوریل از سمت خود کنار گذاشته شد. همچنین در ماه ژوئن، ژنرال کریستوفر داناهیو، فرمانده نیروهای زمینی آمریکا در اروپا و آفریقا، بهصورت غیرمنتظره استعفا داد. تصمیمات خودسرانه هگست، زمینه آشوبی فراگیر را فراهم کرده است؛ الکس هورتون و تارا کاپ، خبرنگاران روزنامه واشنگتنپست فاش کردند که چندین رهبر نظامی آمریکایی به وزیر جنگ این کشور هشدار دادهاند که «طولانی شدن عملیاتهای گسترده علیه ایران ناپایدار است و خطر تضعیف توانایی آنها در مقابله با تهدیدات در جاهای دیگر، ازجمله خاک ایالات متحده را به همراه دارد.»
انتصاب پیت هگست بهعنوان وزیر جنگ، همواره ریسکی بسیار بزرگ محسوب میشد. این مجری سابق تلویزیون که سابقهای اندک در امور امنیت ملی و مسائل دفاعی داشت و بالاترین درجه نظامیاش سرگردی در گارد ملی بود، صرفاً براساس یک ویژگی مشترک با اکثر انتصابهای دونالد ترامپ برگزیده شد؛ ویژگی مهمی که چیزی جز وفاداری محض نبود. اکنون پیامدهای این تصمیم پرریسک بهوضوح نمایان شده است. پنتاگون زیر نظر وزیری است که نظامیان و مقامات غیرنظامی را نه به علت عدم شایستگی، بلکه صرفاً به دلیل نبود وفاداری شخصی برکنار یا وادار به استعفا میکند.
جدیدترین قربانی پاکسازیهای مداوم پیت هگست، دان دریسکول، وزیر نیروی زمینی است که پس از درگیریهای پیدرپی با وزیر جنگ، از سمت خود استعفا داد. نانسی ای. یوسف، میسی رایان و مایکل شرر، خبرنگاران نشریه آتلانتیک، گزارش دادند فردی آگاه از روند این کنارهگیری اعلام کرده است: «دریسکول نگرانیهای خود را درباره روند تحول و میزان آمادگی نیروی زمینی و نیز اقدامهای هگست در مانعتراشی برای این تلاشها از طریق اخراج ژنرالهای مسئول، با دولت در میان گذاشته بود.» این عبارت با ادبیات محتاطانه و پیچیده رایج در واشنگتن، به آن معناست که دریسکول برای شکایت از هگست به کاخ سفید رفت اما رئیسجمهور جانب وزیر جنگ را گرفت.
به نظر میرسد هگست خصومتی ویژه با نیروی زمینی دارد؛ نهادی که به ادعای خود او، وی را پس زده است. ژنرالهای آمریکایی بهوضوح دلایل خوبی برای نگرانی در مورد کمبود منابع دارند. نیروها بیش از حد به غربآسیا اعزام شدهاند و این امر بر روحیه آنها تأثیر میگذارد. ذخایر تسلیحات حیاتی رو به اتمام است. تقریباً یکچهارم از پهپادهای ریپر پنتاگون استفاده شدهاند و تنها ناو هواپیمابر نیروی دریایی آمریکا در اقیانوس آرام به منطقه منتقل شد. همین مسأله باعث نگرانی متحدان واشنگتن شده است.
اختلاف با دان دریسکول یکی از بارزترین نمونههای کشمکشهای درونی در دوره تصدی هگست بهشمار میرفت؛ تنشهایی که عمدتاً از رابطه نزدیک دریسکول با جیدی ونس سرچشمه میگرفت. شبکه سیانان گزارش داد وزیر جنگ، ارتباط مستقیم وزیر نیروی زمینی با کاخ سفید را تلاشی برای دور زدن خود تلقی میکرد. وزیر جوان نیروی زمینی همچنین ارتباط نزدیکی با دونالد ترامپ برقرار کرد؛ موضوعی که سال گذشته با مأموریت یافتن وی از سوی کاخ سفید برای ترغیب اوکراین جهت بازگشت به میز مذاکره با روسیه کاملاً آشکار شد.
همزمان با موج خروج افراد تکنوکرات از پنتاگون، روزنامه واشنگتنپست همچنین نوشت که فرماندهان مسئول نیروهای آمریکایی در اروپا، آسیا و آمریکای لاتین، به همراه دریاسالار ارشد نیروی دریایی، بهطور خصوصی در سندی محرمانه در ۱۴ آگوست اعلام کردند که با دستور هگست برای تمدید مأموریت نیروهای خود مخالفند اما با وجود این، آن را اجرا خواهند کرد. خروجهای اخیر همچنین ناشی از نارضایتی عمیق کاخ سفید است. درواقع، رئیسجمهور آمریکا اجازه داده که موفقیت ظاهری عملیات ربایش نیکولاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا، او را در پیگیری جنگ علیه ایران به دردسر بیندازد. به نظر میرسید که ترامپ متقاعد شده بود که سرنگونی دولت در تهران نیز آسان خواهد بود. اکنون یک باتلاق وجود دارد و ترامپ میخواهد مسأله ایران را حداقل تا بعد از انتخابات میاندورهای، دوباره به تعویق بیندازد.
استعفای دان دریسکول از سمت وزیر نیروی زمینی، که دوست دیرینه و همکلاسی جیدی ونس در دانشکده حقوق ییل بود، نشاندهنده تضعیف شبکه نفوذ معاون رئیسجمهور در پنتاگون است و نفوذ ونس در تصمیمگیریهای نظامی را محدود کرده است. منابع رسانهای نزدیک به کاخ سفید نیز اشاره دارند که روابط نزدیک دریسکول با ونس، خود عاملی برای سوءظن هگست بوده و تحدید دسترسی این حلقه ضدمداخلهگرایان را تسهیل کرده است. پیشتر، اندی بیکر، مشاور امنیت ملی ونس در ماه آگوست از سمت معاون مشاور امنیت ملی کاخ سفید کنار رفت و منابعی مانند واشنگتنپست آن را بخشی از تغییرات در تیم امنیت ملی دانستهاند.
گرچه خروج او عمدتاً به دلایل خانوادگی اعلام شد اما همزمان با کاهش نقش چهرههای همسو با دیدگاههای ضد مداخلهگرایانه ونس رخ داد و جای او را افرادی نزدیکتر به مارکو روبیو و ساختار تحت کنترل رئیس کارکنان کاخ سفید، سوزی وایلز پر کردند. این روند دسترسی ونس به اطلاعات و تصمیمگیریهای کلیدی امنیت ملی را محدود کرده و نفوذ او را در حلقه داخلی ترامپ کاهش داده است. تحلیلها نشان میدهند که چنین جابهجاییهایی، بهویژه در شرایط جنگهای جاری، انزوای تدریجی معاون رئیسجمهور را تقویت میکند.
در راستای روند امحای مخالفان سیاست خارجی تهاجمی، تولدسی گابارد، مدیر اطلاعات ملی سابق و از وزرای همفکر ونس در رویکرد آمریکا اول و ضدمداخلهگرایی، نیز پیشتر کنار گذاشته و در ماه می استعفا داد؛ گزارشهای نیویورکتایمز تأکید دارند که او از تصمیمگیریهای مهم درباره ایران و ونزوئلا کنار گذاشته شده بود. این الگوی مشترک کنار زدن افراد نزدیک به ونس، ازجمله محدودیت دسترسی و فشارهای غیرمستقیم از سوی رئیس کارکنان کاخ سفید، حاکی از تلاش برای متمرکز کردن قدرت در حلقه نزدیکتر به ترامپ و روبیو است. واکاوی تحولات دولت فدرال نشان میدهد که این انزوا شبکه حمایتی ونس را تضعیف کرده است.