گلیل؛ نگین مرزی ایران و ترکمنستان با تاریخ و زیبایی‌های طبیعی

گلیل، دشتی در شمال شیروان خراسان شمالی، با زیبایی‌های طبیعی و فرهنگی خود، به عنوان نگینی در مرز ایران و ترکمنستان شناخته می‌شود.

گلیل، که دیار کرمانج‌ها محسوب می‌شود، دشتی بلند در شمال شیروان در استان خراسان شمالی است. عطر گل‌های این منطقه، زلالی چشمه ساران و قد برافراشتگی برخی از سروهای کهن آن، به همراه شتاب قوچ اوریال و پرواز عقاب و کبک‌ها، جلوه‌ای تماشایی را ایجاد کرده است. نسیم خنک و هوای مطبوع این دیار، در تابستان دل‌ها را به خود جلب می‌کند.

به گزارش عصر دنا، عشایر خراسان شمالی در ترانه‌ها و تاریخ خود، این سرزمین را «گلیل» نامیده و می‌نامند. گلیل یادآور غیرت مرزداران بزرگی چون «سردار عیوض» است و کسانی که از تاریخ این دیار آگاهند، می‌دانند «زاوه خوینی» یا «دره خونین» چه معنایی دارد. این مردم، ایلیاتیان مرزدار، در دل خود عشق و امیدی به «گلیل» دارند.

این دیار برای عشایر خراسان شمالی یادآور تاریخ، هویت، حماسه و میهن‌دوستی است. گلیل، گل زیبای ایل و زندگی است که در هر بهار، دل‌ها را به سمت خود می‌خواند و با شکوهی شیرین در ترانه‌ها به سبزه می‌نشانندش. رهگذران نیز با نوش زلال چشمه‌های روان از دل برف‌هایش سیراب می‌شوند.

گلیل، سرزمینی بی‌تاب است؛ بی‌تاب برای حضور گردشگران. این منطقه به عنوان ذخیرگاه زیست کره شناخته می‌شود و به خاطر بکر بودن، تنوع گیاهی و جانوری و همچنین تنوع قومیتی، منحصر به فرد است. گلیل سرزمین کبک دری، بزرگترین کبک ایرانی، و سرزمین عشایر صلح‌جو است که قصد دارند آن را به پارک مرزی صلح و دوستی تبدیل کنند. در این ذخیره‌گاه زیست کره، حدود ۳۰۰ گونه گیاهی و ۳۰۰ گونه جانوری در حال زندگی هستند و مساحت آن به حدود ۱۴۴ هکتار می‌رسد.