خانه برنتون در بولدر کلرادو، با فرمهای منحنی و گنبدیاش، پس از ۵۷ سال همچنان یکی از شاخصترین نمونههای معماری آیندهنگر و ارگانیک در آمریکاست.
به گزارش عصر دنا، در میان خانههای عجیب و متفاوت قرن بیستم، «خانه برنتون» در شهر بولدر ایالت کلرادو آمریکا یکی از نمونههای شاخص معماری آیندهنگر به شمار میرود؛ ساختمانی با فرمهای منحنی و چندین حجم گنبدی که بیشتر به یک سازه فضایی یا قارچی غولپیکر شباهت دارد تا یک خانه معمولی.
این خانه در سال ۱۹۶۹ توسط چارلز هرتلینگ، معمار آمریکایی، برای دکتر استنلی برنتون و خانوادهاش طراحی شد. ساختمان در محله Wonderland Hills و در نزدیکی دریاچه مکسول قرار دارد و امروزه با نام غیررسمی «خانه قارچی» نیز شناخته میشود. نقشهها و اسناد معماری این پروژه از همان سال ۱۹۶۹ در مجموعه تاریخی کتابخانه کارنگی بولدر نگهداری میشوند.
هرتلینگ در طراحی خانه برنتون به جای استفاده از خطوط صاف و فرمهای متعارف، سراغ اشکال ارگانیک رفت. فرم اصلی خانه از چند حجم یا «پاد» منحنی تشکیل شده که به صورت شعاعی در اطراف هسته مرکزی قرار گرفتهاند. این سازماندهی علاوه بر ایجاد ظاهر غیرمعمول ساختمان، امکان استفاده بهتر از چشمانداز کوهستانی اطراف را فراهم میکرد.
یکی از جذابترین ویژگیهای این خانه، شیوه ساخت آن بود. هرتلینگ ابتدا اسکلت و شبکه سازهای را شکل داد و سپس پلیاورتان به صورت پاششی روی این چارچوب اجرا شد تا پوستههای منحنی و یکپارچه ساختمان شکل بگیرند. نتیجه، معماریای بود که در آن سازه و فرم ظاهری تا حد زیادی در هم ادغام شده بودند.
ایده اصلی هرتلینگ نیز به اندازه روش ساخت خانه جالب بود. او در دوران خدمت خود در نیروی دریایی آمریکا با پوستههای طبیعی و صدفهای چسبیده به بدنه کشتیها، معروف به «بارناکل»، آشنا شده بود و فرم این موجودات دریایی بعدها به یکی از منابع الهام او برای خانه برنتون تبدیل شد. با این حال، ظاهر نهایی خانه باعث شد بسیاری آن را بیشتر شبیه قارچ، ابر یا حتی یک سفینه فضایی بدانند.
فضای آیندهنگر خانه برنتون چندان هم از نگاه هالیوود دور نماند. وودی آلن در سال ۱۹۷۳ از این ساختمان در فیلم علمی تخیلی و کمدی «Sleeper» استفاده کرد؛ فیلمی که داستان آن در آیندهای دور اتفاق میافتد. خانه برنتون در کنار چند ساختمان مدرن دیگر کلرادو، از جمله خانه Sculptured House، به بخشی از فضای بصری آیندهنگر فیلم تبدیل شد.
چارلز هرتلینگ در طول فعالیت حرفهای خود دهها پروژه در منطقه بولدر و دنور طراحی کرد و بسیاری از آنها تحت تاثیر معماری ارگانیک قرار داشتند؛ سبکی که تلاش میکرد ساختمان را با محیط طبیعی اطراف آن هماهنگ کند. با این حال، خانه برنتون احتمالا مشهورترین اثر اوست و یکی از نمادهای معماری تجربی اواخر دهه ۱۹۶۰ در کلرادو محسوب میشود.
خانه برنتون امروز نیز به دلیل فرم غیرمعمول و ظاهر به شدت آیندهنگر خود، یکی از شناختهشدهترین نمونههای معماری ارگانیک بولدر است؛ ساختمانی که بیش از نیم قرن پس از ساخت، همچنان شبیه تصویری از آیندهای است که معماران دهه ۱۹۶۰ در ذهن خود تصور میکردند.