به مناسبت شهادت حضرت رقیه (س)، صدای مظلومیت کودکان در تاریخ به گوش میرسد و زنجیرهای از جنایات علیه معصومیت نمایان میشود.
به گزارش عصر دنا، از میان هیاهوی تاریخ و روایتهای مختلف، صدای دخترکی سه ساله به گوش میرسد که در خرابههای شام به دنبال نشانی از پدرش میگردد. حضرت رقیه (س)، آن شیرینزبان کوچک که جز غم و مصیبت را درک نکرد، امروز برای ما فراتر از یک شخصیت تاریخی و مناسک عزاداری است. لبیک یا رقیه، دیگر محدود به سوگواری نیست؛ بلکه به فریاد هر کودکی تبدیل شده که با شرارت و بیرحمی از حق حیات خود محروم شده است.
او نخستین معصوم از تبار معصومان بود که در چنگال شقاوت جان سپرد و نامش به نماد مظلومیت کودکی در برابر قدرت بیرحم بدل شد. جنایات سیستماتیک از شام تا غزه، از میناب تا جزیره اپستین، همگی به بیرحمی ساختارهای قدرتمند و گمراهی از راه توحیدی مربوط میشود. تاریخ نشان میدهد که ظلم همواره چهرهای متغیر دارد و گاهی با نفاق و گاهی با لباس تمدن ظهور میکند.
این زنجیره شرارت به خوبی نشان میدهد که معصومیت بزرگترین تهدید برای دوام ظلم است. امروز، غزه نمایانگر همان شرارت تاریخی است. کودکان غزه، همان نوزادانی هستند که زیر آوارها جان میدهند، درست مانند حضرت رقیه (س) که در تاریکی ظلم جان سپرد. ما باید به این زنجیره جنایت پایان دهیم و با تمام توان به سمت شکایت رسمی و پیگیری حقوقی در نهادهای بینالمللی حرکت کنیم.
این مسیر دشوار نیازمند بصیرت و هدایت است. همانطور که رهبر شهید ما ما را به ایستادگی در برابر این ساختارهای فاسد دعوت کرده، ما نیز باید با جدیت تمام مسیر قانونی را برای محاکمه جنایتکاران طی کنیم. این پیگیری حقوقی باید به درس عبرتی برای تاریخ تبدیل شود تا دیگر هیچکس نتواند معصومیت کودکی را بیمجازات پایمال کند. این است معنای حقیقی لبیک یا رقیه در روزگار ما.
دیدگاهتان را بنویسید