عصر دنا- یادداشت دریافتی: دومینوهای تغییرات در آموزش و پرورش کهگیلویه و بویراحمد به ایستگاه چهارم رسید.
در حالی که افکار عمومی و نخبگان سیاسی استان، نظارهگر تغییرات پیدرپی در سطوح مدیریتی هستند، خبرها حاکی از آن است که روند «حذف سیستماتیک» فرزندان گچساران و باشت از بدنه دستگاههای آموزشی، نه تنها متوقف نشده، بلکه وارد فاز جدیدی شده است.
با امضای حکم پایان مأموریت «سید کرامت الله شرافت»، معاون توسعه مدیریت و منابع اداره کل نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس، نام او در کنار سه مدیر دیگر گچسارانی قرار گرفت تا پازل خروج نیروهای این حوزه انتخابیه از پستهای کلیدی آموزشی تکمیلتر شود.
لیستی که هر روز بلندتر میشود
اگر نگاهی به فهرست حذفشدگان اخیر بیندازیم، عمق این ماجرا بیشتر نمایان میشود. فرآیندی که با کنار رفتن فرشید کرمی (معاون تربیتبدنی ادارهکل آموزشوپرورش)، سید سلیمان حسینینیک (رئیس دانشگاه فرهنگیان) و سید رضا حسینینیک (مدیرکل نوسازی مدارس) آغاز شد، حالا با حذف مهرههای میانی و تأثیرگذار ادامه یافته است.
مورد آخر، «سید کرامت شرافت»، نمونهای از مدیرانی بود که به اذعان بسیاری، به دلیل توانمندی و نیاز مبرم به تخصصشان در آن ادارهکل، حتی پس از پایان مهلت مأموریت، توسط مدیرکل سابق حفظ شده بودند. اما حالا با یک امضا، تمامی آن ملاحظات «شایستگی و نیاز» رنگ باخته و او به اداره کل پزشکی قانونی بازگردانده شد. سوال اینجاست: آیا تخصص و کارآمدی، قربانی رویکردهای سیاسی و منطقه ای شده است؟
موضوعی که بیش از پیش بر تعجب همگان افزوده است، این است که مطابق اطلاعات واصله ، افراد جایگزین سید رضا حسینی نیک و سید کرامت شرافت( دو نفر از فرزندان باشت)، در اداره کل نوسازی مدارس یعنی پیروز کرمی به عنوان سرپرست اداره کل نوسازی و رامین ایزدپناه به عنوان سرپرست معاونت پشتیبانی و توسعه مدیریت نوسازی،(۲ نفر از فرزندان بویر احمد) مستقیما با حمایت غلامرضا تاجگردون نماینده مردم شریف گچساران و باشت منصوب شده اند.
سکوت پرابهام تاجگردون
مهمترین پرسش در این میان متوجه نماینده گچساران و باشت است. فردی که همواره خود را «دایهدار» حمایت از نیروهای بومی حوزه انتخابیه خود معرفی کرده و در معادلات سیاسی استان، یکی از اضلاع اصلی قدرت تصمیمگیری محسوب میشود.
چگونه ممکن است در کمتر از یک سال، چهار مدیر کلیدی از حوزه انتخابیه وی، بدون اطلاع یا هماهنگی پیدا و پنهان از کرسیهای مدیریتی کنار بروند؟ آیا این تغییرات با اطلاع و چراغ سبز اوست، یا «وزن سیاسی» و نفوذ وی در استان دچار فرسایش شده که چنین بیمحابا، نیروهای تحت حمایتش یکی پس از دیگری از دایره تصمیمگیری حذف میشوند؟ این سکوت، یا نشاندهنده یک «معامله سیاسی» است، یا گویای یک «شکاف عمیق» در بدنه قدرت استان که خروجیاش، قربانی شدن نخبگان شهرستان های باشت و گچساران است.
انحصار جغرافیایی و زنگ خطر برای آینده آموزش
نکتهای که نباید از آن غافل شد، تغییر بافت مدیریتی استان است. نگاهی به لیست مدیران ارشد نهادهای آموزشی شامل: مدیرکل آموزش و پرورش، مدیرکل نوسازی مدارس، مدیرکل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، رئیس نهضت سوادآموزی، رئیس سازمان دانشآموزی و… نشان میدهد که کفه ترازو به شکلی عیان به سمت جغرافیای «بویراحمد، دنا و مارگون» سنگینی میکند.
این «انحصار مدیریتی» نه تنها عدالت جغرافیایی را به محاق برده است، بلکه خطر ایجاد فاصله و گسست اجتماعی را در آیندهای نزدیک هشدار میدهد. وقتی مدیریتی به صورت «قبیلهای-جغرافیایی» مهندسی شود، طبیعی است که نخبگان سایر مناطق نه تنها انگیزهای برای خدمت ندارند، بلکه احساس میکنند در فرآیند توسعه استان «شهروند درجه دو» محسوب میشوند.
حذف نیروهای گچسارانی و کهگیلویهای از آموزش و پرورش، علاوه بر تغییر چند صندلی، یک پیام سیاسی است که به نخبگان این منطقه و چهار شهرستان کهگیلویه بزرگ مخابره میشود. اگر این روند «مهندسی خروج» با همین فرمان ادامه یابد، مدیریت آموزشی استان کهگیلویه و بویراحمد نه تنها از وجود متخصصان بیبهره خواهد ماند، بلکه به زودی با یک چالش امنیتی-اجتماعی به نام «تبعیض جغرافیایی» روبرو خواهد شد. چیزی که خروج از آن، هزینههای بسیار سنگینی برای مدیر عالی استان یعنی دکتر یداله رحمانی به عنوان استاندار خواهد داشت.
آیا وقت آن نرسیده است که مدافعان حقوق مردم، علی الخصوص دکتر غلامرضا تاجگردون و حجت السلام موحد و دکتر یداله رحمانی به جای سکوت، پاسخگوی این تبعیض آشکار باشند؟
خدایی پزشک قانونی چه سنخیتی با اموزش و پرورش داشت واقعا این همه عمر هم خیانت بوده