افضل مقیمی، زبانشناس و پژوهشگر گویش لری بویراحمدی، صبح امروز پس از تحمل بیماری ریوی در بیمارستان شیراز درگذشت.
به گزارش عصر دنا، افضل مقیمی، زبانشناس، استاد دانشگاه و پژوهشگر گویشهای ایرانی، صبح امروز دوشنبه (هشتم تیرماه ۱۴۰۵)، پس از یک دوره طولانی بیماری ریوی در بیمارستان پیوند اعضا ابوعلی سینای شیراز دارفانی را وداع گفت.
محمد ولیزاده، روزنامهنگار و نویسنده مطرح، درباره مرحوم مقیمی اظهار داشت: جامعه علمی و فرهنگی ایران یکی از پژوهشگران دلسوز و معلمی اثرگذار را از دست داد. ولیزاده که بیش از ۳۰ سال پیش در دوره کارشناسی از شاگردان زندهیاد استاد مقیمی در رشته زبان و ادبیات فارسی بود و تا آخرین روزهای حیات او با وی دوستی و همراهی داشت، افزود: استاد افضل مقیمی در سوم شهریور ۱۳۲۵ در روستای «موردراز» از توابع شهرستان بویراحمد متولد شد.
مرحوم مقیمی در شهریورماه ۱۳۷۰ با دفاع از پایاننامه خود با عنوان «توصیف ساختمان دستوری گویش بویراحمد» موفق به دریافت درجه کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه شیراز شد و اساتیدی چون دکتر محمود دستغیب بهشتی، دکتر محمود طاووسی و دکتر لطفالله یارمحمدی راهنمای وی بودند.
این روزنامهنگار و نویسنده ادامه داد: زندهیاد استاد مقیمی بیش از سه دهه در مراکز آموزشی و دانشگاهی استان فارس به تدریس زبان و ادبیات فارسی مشغول بود و همچنین در تألیف کتب درسی با وزارت آموزش و پرورش همکاری داشت.
مقیمی از پیشگامان پژوهشهای علمی درباره گویش لری بویراحمدی بود و بخش مهمی از عمر علمی خود را صرف ثبت، توصیف و معرفی گویشها و فرهنگ زبانی جنوب ایران کرد.
او همچنین به برخی از آثار منتشرشده زندهیاد مقیمی اشاره کرد که شامل «در آینه ادب فارسی»، «داستانهای پُر آبِ چشم» (شرح و گزارش رستم و سهراب و رستم و اسفندیار)، «فرهنگ واژههای لری بویراحمدی»، «بررسی گویش بویراحمد»، «پرنیان سخن» (شرح و گزارش گزیده غزلیات و بوستان سعدی) و «بررسی گویش گورکانی» (گویش مردم روستای بایگانِ فیروزآباد) میشود.
دیدگاهتان را بنویسید