×

کابینه رژیم صهیونیستی به تازگی پیشنهاد وزیر خارجه این رژیم برای شناسایی رسمی کشتار ارامنه در سال 1915 به‌عنوان نسل‌کشی را تصویب کرده است. این تصمیم در شرایطی اتخاذ شده که روابط تل‌آویو با آنکارا و باکو در حال تنش است.

به گزارش عصر دنا، چند روز پیش (یکشنبه ۷ تیر/۲۸ ژوئن) کابینه رژیم صهیونیستی در نشست هفتگی خود، پیشنهاد گیدئون ساعر، وزیر خارجه این رژیم را برای شناسایی رسمی وقایع سال ۱۹۱۵ امپراتوری عثمانی به‌عنوان «نسل‌کشی ارامنه» تصویب کرد؛ در متن مصوبه همچنین هرگونه انکار، تقلیل یا تحریف این وقایع محکوم شده است.

ساعر بلافاصله پس از جلسه از تصویب پیشنهاد خود خبر داد و اعلام کرد که مصوبه در مرحله بعد برای رأی‌گیری و تصویب به صحن علنی کنست فرستاده خواهد شد.

این تصمیم در شرایطی اتخاذ شد که رژیم صهیونیستی طی سال‌های گذشته، به‌دلیل ملاحظات مربوط به روابط با ترکیه و جمهوری آذربایجان، از به‌رسمیت‌شناختن رسمی این واقعه خودداری کرده بود و طرح‌های مشابه نیز در کنست به نتیجه نرسیده بود.

هم‌زمانی مصوبه جدید با تشدید تنش‌های تل‌آویو و آنکارا، افزایش انتقادهای دولت ترکیه از جنایات در غزه و واکنش منفی فوری باکو، این پرسش را مطرح می‌کند که چه عواملی رژیم صهیونیستی را در مقطع کنونی به تغییر موضع واداشته است؟ همچنین این چرخش چه تناقض‌هایی با سیاست گذشته آن و چه پیامدهایی برای مناسبات منطقه‌ای به‌دنبال دارد؟

دلایل و انگیزه‌های اسرائیل از به‌رسمیت‌شناختن کشتار ارامنه شامل استفاده از پرونده ارامنه به‌عنوان اهرم فشار علیه ترکیه، واکنش تلافی‌جویانه به مواضع اردوغان، منحرف‌کردن توجه افکار عمومی از غزه، بازسازی چهره اخلاقی مخدوش رژیم صهیونیستی، کاهش ارزش روابط با ترکیه در محاسبات تل‌آویو و ارسال پیام تهدیدآمیز به آنکارا است.

رژیم صهیونیستی طی دهه‌های گذشته موضعی دوگانه و مصلحت‌محور درباره وقایع سال ۱۹۱۵ داشته است. برخی مقام‌ها، نمایندگان کنست و نهادهای داخلی این رژیم بارها از شناسایی کشتار ارامنه حمایت کرده‌اند، اما دولت‌های مختلف از تبدیل این مواضع به یک سیاست رسمی خودداری کرده‌اند.

این مصوبه همچنین روابط رژیم صهیونیستی با جمهوری آذربایجان را در معرض آزمون قرار داده است. باکو که از متحدان نزدیک ترکیه و درعین‌حال از شرکای امنیتی و انرژی تل‌آویو محسوب می‌شود، به‌سرعت با تصمیم کابینه مخالفت کرده و خواستار تجدیدنظر شده است.

سرنوشت نهایی این تصمیم به رفتار رژیم صهیونیستی در مرحله بعد وابسته است. اگر مصوبه در کنست تصویب شود و پس از تغییر احتمالی روابط با ترکیه نیز پابرجا بماند، می‌توان از یک تغییر رسمی در سیاست تل‌آویو سخن گفت؛ اما اگر روند تصویب متوقف شود یا موضوع با کاهش تنش‌ها به حاشیه برود، آشکار خواهد شد که رنج تاریخی ارامنه بار دیگر به ابزاری موقت در خدمت منافع سیاسی رژیم صهیونیستی تبدیل شده است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *