کد خبر: ۳۲۶۳۵

تاریخ: ۲۳ آذر ۱۴۰۴ - ۱۴:۵۸

نورچشمی غیربومی استاندار رفت/ آیا کهگیلویه و بویراحمد سکوی پرتاب دوستان یدالله رحمانی است؟

چرا استاندار و معاون توسعه مدیریت و منابع ایشان یکی از سهمیه‌های محدود جذب و به‌کارگیری ـ که حق مسلم فرزندان این استان است ـ به‌سادگی صرف دوستان و افراد غیربومی می‌کنند؟

به گزارش عصر دنا، آنچه این روزها در استان کهگیلویه و بویراحمد می‌گذرد دیگر صرفاً یک انتصاب ساده یا خطای اداری نیست؛ بلکه نمادی آشکار از بی‌اعتنایی به افکار عمومی، تضییع حقوق نخبگان بومی و تبدیل ساختار مدیریتی استان به حیاط خلوتی برای رزومه‌سازی دوستان و نزدیکان برخی مدیران ارشد است.

از روز گذشته خبر انتصاب رحمت‌الله قیصری به‌عنوان عضو هیئت‌مدیره شرکت عمران شهر صدرا توسط برخی مشاوران استاندار و رسانه‌های همسو منتشر شده است؛ انتصابی که نه‌تنها شائبه‌برانگیز، بلکه ادامه زنجیره‌ای از به‌کارگیری‌های مسئله‌دار و شائبه دار در دوران مدیریت یدالله رحمانی به شمار می‌رود.

این تحریریه پیش‌تر بارها نسبت به به‌کارگیری آقایان رحمت‌الله قیصری و حامد عباسی هشدار داده بود؛ هشدارهایی که متأسفانه نه‌تنها شنیده نشد، بلکه با تداوم همان رویه‌های غلط بر نارضایتی عمومی مردم استان به‌ویژه جوانان تحصیل‌کرده و نخبگان بیکار  افزوده شد.

رحمت‌الله قیصری ابتدا با عنوان «مشاور رسانه‌ای استاندار» منصوب شد؛ سمتی که خود محل سؤال بود. اما ماجرا به همین‌جا ختم نشد و استاندار طی نامه‌ای رسمی به وزارت کشور خواستار اعلام نیاز برای جذب وی به‌عنوان «معاون مدیرکل سیاسی استانداری» شد؛ سمتی که قیصری حتی یک روز هم در آن حضور و ایفای نقش نداشت. آیا این چیزی جز استفاده ابزاری از عناوین مدیریتی برای ساختن رزومه‌ای پرزرق‌وبرق است؟

در برابر موج گسترده اعتراضات مردمی، استاندار نه‌تنها پاسخی شفاف ارائه نکرد، بلکه ترجیح داد سکوت اختیار کند؛ سکوتی معنادار که خود بهترین گواه بر ناتوانی در اقناع افکار عمومی است.

اکنون پس از یک سال زمینه‌سازی و رزومه‌سازی رحمت‌الله قیصری به عضویت هیئت‌مدیره شرکت عمران شهر صدرا درآمده است. پرسش روشن است: سهم استان کهگیلویه و بویراحمد از این انتصابات چیست؟ جز افزایش بی‌اعتمادی و سرخوردگی جوانانی که سال‌هاست در صف استخدام و به‌کارگیری عادلانه ایستاده‌اند؟

استاندار به‌خوبی می‌دانست که آقای قیصری قصد ماندن و خدمت در این استان را ندارد. پس چرا مجوزی که با سختی و محدودیت اخذ شده، به فردی اختصاص یافت که استان را صرفاً پله‌ای برای ارتقای شخصی خود می‌بیند؟

آیا این مجوز حق یکی از نخبگان بومی، جوانان متخصص و متعهد همین استان نبود؟

یا دست‌کم شایسته نبود این فرصت به فردی داده شود که قصد ماندن، پاسخ‌گویی و خدمت واقعی به مردم کهگیلویه و بویراحمد را داشته باشد؟

آنچه امروز بیش از هر چیز آزاردهنده است، نه یک انتصاب خاص، بلکه تثبیت این پیام خطرناک است: در کهگیلویه و بویراحمد، رابطه مهم‌تر از شایستگی و دوستی مقدم بر حق مردم است.