کد خبر: ۳۱۹۸۹

تاریخ: ۱۶ شهريور ۱۴۰۴ - ۱۸:۵۰

در معاونت پشتیبانی و توسعه منابع انسانی استانداری کهگیلویه و بویراحمد چه خبر است؟

امروز پرسش اصلی این است: چرا باید معاونت پشتیبانی و توسعه منابع انسانی استانداری به‌جای آنکه پشتوانه نیروی انسانی و تضمین‌کننده سلامت اداری باشد، به منبع اصلی نارضایتی و بحران تبدیل شود؟ آیا قرار است در برابر این همه خطا، تخلف و ناکارآمدی، سکوت اختیار شود؟ ادامه این وضعیت نه‌تنها وجهه استانداری را خدشه‌دار می‌کند بلکه موجب فرسایش سرمایه انسانی و تضعیف بنیان‌های اداری استان خواهد شد.

عصر دنا- یادداشت دریافتی:معاونت پشتیبانی و توسعه منابع انسانی استانداری باید ستون اصلی مدیریت منابع انسانی، ساماندهی رفاه کارکنان و اجرای دقیق قوانین و ضوابط اداری باشد. اما آنچه امروز در استانداری مشاهده می‌شود، فاصله‌ای عمیق و نگران‌کننده با این رسالت دارد.

نام معاونت پشتیبانی و توسعه منابع انسانی استانداری  بیش از هر زمان دیگری با بی‌اعتمادی، نارضایتی و حاشیه در میان کارکنان گره خورده است؛ تا جایی که بسیاری از کارمندان و حتی مدیران میانی، آشکارا از بی‌کفایتی و ضعف عملکرد وی سخن می‌گویند.

نخستین محور انتقادات به جابجایی‌ها و انتقال‌های پرمسئله نیروها بازمی‌گردد؛ اقدامی که در این معاونت به یک رویه رایج تبدیل شده است. در حالی که قانون صراحت دارد نیروهای دارای تعهد خدمتی تا پایان مدت مقرر حق جابجایی ندارند، بارها شاهد انتقال و جابجایی همین نیروها بوده‌ایم. این تصمیمات نه‌تنها آشکارا خلاف قانون است بلکه موجب تخریب انگیزه و روحیه کارکنان نیز شده است. بدتر آنکه در بسیاری موارد، هیچ خط و ربط سیاسی خاصی هم در کار نیست، بلکه عوامل و زدوبندهای دیگری پشت پرده چنین تصمیماتی دیده می‌شود؛ مسائلی که بیش از هر چیز، بوی رانت، سلیقه شخصی و روابط ناسالم اداری می‌دهد. آیا این همان چیزی است که از یک معاونت حساس استانداری انتظار می‌رود؟

دومین معضل، بی‌توجهی مطلق به وضعیت معیشتی و رفاهی کارکنان است. در حالی که در بسیاری از استان‌ها معاونت توسعه و مدیریت منابع با برنامه‌ریزی‌های مشخص، شرایط رفاهی و انگیزشی کارکنان را ارتقا داده‌اند، در این استانداری هیچ اقدام ملموسی برای بهبود وضعیت دیده نمی‌شود. کارکنان نه تنها از کمبود امکانات رفاهی و بی‌توجهی به مطالبات قانونی خود گلایه‌مندند، بلکه احساس می‌کنند عملاً در اولویت کاری معاونت قرار ندارند. مقایسه میان شرایط کارکنان این استان با کارکنان سایر استانداری‌ها نشان می‌دهد که این عقب‌ماندگی آشکار و ناشی از ضعف مدیریتی است، نه محدودیت منابع.

از سوی دیگر، ناتوانی این معاونت در ایفای مسئولیت‌های اصلی خود فضای اداری استانداری و فرمانداری‌های تابعه را به شدت تحت‌تأثیر قرار داده است. کارمندان معتقدند که به جای مدیریت علمی و مبتنی بر قانون، با مجموعه‌ای از تصمیمات عجولانه، غیرکارشناسی و بعضاً غیرقانونی مواجه‌اند. نتیجه چنین وضعیتی، چیزی جز بی‌اعتمادی به سیستم مدیریتی و گسترش سرخوردگی میان نیروهای انسانی نبوده است.

امروز پرسش اصلی این است: چرا باید معاونت توسعه و مدیریت منابع استانداری به‌جای آنکه پشتوانه نیروی انسانی و تضمین‌کننده سلامت اداری باشد، به منبع اصلی نارضایتی و بحران تبدیل شود؟ آیا قرار است در برابر این همه خطا، تخلف و ناکارآمدی، سکوت اختیار شود؟ ادامه این وضعیت نه‌تنها وجهه استانداری را خدشه‌دار می‌کند بلکه موجب فرسایش سرمایه انسانی و تضعیف بنیان‌های اداری استان خواهد شد.

وقت آن رسیده که مسئولان بالادستی و نهادهای نظارتی به جای مماشات، به‌طور جدی و شفاف به عملکرد این معاون رسیدگی کنند. بی‌تردید استانداری‌ای که نتواند حرمت و حقوق کارکنان خود را حفظ کند و قانونی‌ترین مسائل را نادیده بگیرد، چگونه می‌تواند مدعی خدمت‌رسانی صادقانه و کارآمد به مردم باشد؟