کد خبر: ۳۱۷۴۰

تاریخ: ۱۴ تير ۱۴۰۴ - ۰۵:۲۲

دانشگاهی که ماشین کشتار اسرائیل را تغذیه می‌کرد

رژیم صهیونیستی از خسارت‌های گسترده به مراکز علمی و دانشگاه‌هایش در جریان حمله موشکی ایران خبر داده‌است؛ مراکزی که ماشین کشتار و ترور اسرائیل را تغذیه می‌کرد.

«تخریب‌ها فراتر از دیوارها و تجهیزات، به قلب تحقیقات علمی ضربه زده است.» این توصیفی است که روزنامه هاآرتص اسرائیل درباره تأثیر موشک‌های ایران بر موسسات علمی و دانشگاه‌های رژیم صهیونیستی نوشته است. این روزنامه در مقاله‌ای که روز گذشته، پنجشنبه منتشر کرده به تأثیرات ویرانگر جنگ ۱۲ روزه با ایران بر مراکز علمی مستقر در فلسطین اشغالی پرداخته و در خصوص آسیب‌های فیزیکی به دانشگاه بن‌گورین نوشته است: «موشک‌های ایران به دانشکده پزشکی و ۳۰ ساختمان از ۶۰ ساختمان محوطه دانشگاه خسارت وارد کرد.» این در حالی است که طبق پروتکل اداره سانسور در اسرائیل آمارها توسط رژیم، کوچک‌نمایی می‌شود و این یعنی میزان خسارت‌ها بسیار بیشتر بوده است.

اما آیا دانشگاه بن‌گورین صرفا یک دانشگاه عادی در سرزمین‌های اشغالی است که فعالیت‌های معمول علمی دارد یا چیزی فراتر از آن است؟ و چرا موشک‌های ایران این مرکز را هدف قرار داده است؟

یک اکوسیستم پیچیده در خدمت کشتار

عملیات‌های نظامی اسرائیل از جمله ترور گسترده شخصیت‌ها، حمله به مناطق مسکونی و کشتار کودکان، یک ویژگیِ بارز دارد: به‌کارگیری پیشرفته‌ترین فناوری‌های روز دنیا.

از سامانه‌های پیچیده هوش‌مصنوعی که با آنالیز داده‌ها بانک اهداف ترور را تغذیه می‌کند تا جاسوسی گسترده از ابزارهای معمول ارتباطی مردم دنیا تا به‌کارگیری فناوری‌های مختلف در سلاح‌های مورد استفاده در کشتار و ترور.

این فناوری‌های مورد نیاز ارتش اسرائیل توسط یک اکوسیستم پیچیده تأمین می‌شود که سه رکن اصلی دارد: دانشگاه‌ها و مراکز علمی؛ پارک‌های علمی و فناوری؛ واحدهای نظامی متمرکز بر فناوری.

این سه رکن در ارتباط مستمر با یکدیگر و حتی در فضاهای فیزیکی نزدیک به هم، تحقیقات علمی روز و غول‌های فناوری دنیا را در خدمت ماشین کشتار اسرائیل قرار می‌دهد.

پیش از این نقش موسسه وایزمن، پارک فناوری گاویام و شرکت مایکروسافت در این اکوسیستم را مورد بررسی قرار دادیم. در این گزارش، نقش دانشگاه بن‌گورین مورد بررسی قرار گرفته است.

بن‌گورین برای ارتش اسرائیل چه نقشی ایفا می‌کند؟

دانشگاه بن‌گورین در نقب، نقش کلیدی در پیشبرد فناوری‌های نظامی اسرائیل و همکاری با ارتش اسرائیل (IDF) ایفا می‌کند. این مشارکت‌ها شامل توسعه فناوری‌های پیشرفته، ایجاد زیرساخت‌های مشترک، و تربیت نیروی انسانی متخصص در حوزه فناوری برای ارتش است.

یکی از ارکان اصلی این همکاری، پارک فناوری پیشرفته بن‌گورین است؛ این پارک، در مجاورت دانشگاه واقع شده و در آن همکاری‌های مشترک میان دانشگاه، ارتش، و صنایع نظامی مانند رافائل در زمینه‌هایی مانند امنیت سایبری، رباتیک، هوش مصنوعی، و فناوری‌های نانو صورت می‌گیرد. اسرائیل چه برای ایجاد بانک اهداف ترور و چه برای اجرای آن، این فناوری‌ها را به‌صورت گسترده مورد استفاده قرار می‌دهد.

در مجاورت دانشگاه بن‌گورین، پارک فناوری گاویام نیز قرار دارد که با یک اکوسیستم درهم‌تنیده ماشین کشتار رژیم را تغذیه می‌کند.

در این پارک، دو شرکت کلیدی صنایع نظامی یعنی «البیت سیستمز» (Elbit Systems) و «لاکهید مارتین» (Lockheed Martin) حضور دارند؛ شرکت هایی به‌طور خاص بر ساخت تسلیحات جنگی، فناوری‌های کشتار، سامانه‌های پهپادی، رادار، تسلیحات الکترونیکی و سیستم‌های کنترل نبرد متمرکزند.

حدود ۷۰ شرکت داخلی و بین‌المللی در این پارک حضور دارند؛ از جمله غول‌های فناوری مانند مایکروسافت، آی‌بی‌ام، دِل، اوراکل و پی‌پال که با ارتش اسرائیل همکاری تحقیقاتی و فنی دارند. به‌عنوان نمونه مایکروسافت با در اختیار قراردادن سیستم ابری آژور، یک بازوی مهم در شکل‎‌گیری بانک اهداف ترور اسرائیل بوده است.

پارک فناوری بن‌گورین، در بئر شبع در مجاورت مرکز فرماندهی کنترل اسرائیل موسوم به C۴i واقع شده است. یگان C۴i (سی.فور.آی) ارتش اسرائیل، یکی از مهم‌ترین و پیچیده‌ترین واحدهای فناورانه نظامی این کشور به‌شمار می‌رود و وظیفه آن مدیریت کل چرخه اطلاعاتی، ارتباطی، و فرماندهی در میدان نبرد است.

این فرماندهی که به‌طور رسمی بخشی از ساختار ستاد کل ارتش اسرائیل است، مسئول توسعه زیرساخت‌های ارتباطی پیشرفته، طراحی سیستم‌های رمزگذاری و امنیت سایبری، توسعه الگوریتم‌های هوش مصنوعی و کلان‌داده برای تحلیل و تصمیم‌سازی در میدان نبرد، و پشتیبانی از عملیات‌های سایبری هجومی و دفاعی است.

تدارکات گسترده برای حضور ارتش در قلب دانشگاه

ارتش اسرائیل کمی پیش تصمیم به انتقال واحدهای فناوری خود به منطقه نقب گرفت و در این برنامه بلندمدت، واحدهای فناوری حساس خود از جمله بخش‌های مربوط به سایبری، ارتباطات، لجستیک و فرماندهی تحت عنوان C۴i را به شهر بئرشبع و منطقه نقب منتقل کرده است.

ایجاد ساخت‌های لازم و پشتیبانی علمی و تحقیقاتی از این جابه‌جایی ارتش بر عهده دانشگاه بن‌گورین قرار گرفت ‌ و از سمت دولت، ۱۵ میلیون دلار بودجه به آن اختصاص پیدا کرد.

این بودجه صرف ساخت‌وسازهای جدید شامل ساختمان‌های آموزشی، آزمایشگاه‌های تخصصی، دفاتر اداری و تسهیلات خوابگاهی در پردیس شمالی دانشگاه شده است؛ مکانی که در مجاورت پارک فناوری پیشرفته (ATP) واقع شده و به‌طور خاص برای پاسخگویی به رشد تقاضای آموزشی دانشجویانی طراحی شده که هم‌زمان با خدمت در واحدهای فناوری ارتش، به تحصیل در رشته‌های مهندسی، علوم کامپیوتر و فن‌آوری‌های جدید مشغول هستند.

هم‌زمان با انتقال واحدهای نظامی، نخستین ساختمان از کمپ فناوری ارتش افتتاح شد؛ ساختمانی دو طبقه با حدود ۱۲۰۰ متر مربع فضای اداری که قرار است کانون مدیریت طرح نوسازی و ساخت «پادگان هوشمند» برای هزاران نظامی باشد. این ساختمان، تحت عنوان IDF Technology Campus شناخته شد و در آن هدف اصلی تقویت پیوند میان دانشگاه، صنایع فناوری و ساختارهای نظامی است.

تاکنون، انتظار می‌رود با تکمیل کامل این برنامه، حدود ۵۰۰۰ سرباز و افسر حرفه‌ای از بخش‌های مرتبط با اطلاعات و سایبری در کمپ مستقر شوند، و بدین ترتیب اشتراک‌های عملیاتی-آکادمیک میان ارتش و دانشگاه بن‌گورین شدت یابد. دانشگاه پیش‌بینی کرده است که نزدیک به ۷۰ درصد از این دانشجویان هم‌زمان با خدمت نظامی، در دوره‌های کارشناسی و تحصیلات تکمیلی مهندسی و علوم شرکت خواهند کرد.

برنامه آموزشی اختصاصی در دانشگاه برای نظامی‌ها

با همکاری وزارت جنگ، ارتش اسرائیل، و دانشگاه بن‌گورین برنامه‌هایی تحت‌عنوان برنامه‌های «Lightning» و «Thunder» طراحی شده‌اند. دانشجویان این برنامه‌ها، که در رشته‌هایی مانند مهندسی مکانیک، فیزیک، و مهندسی برق تحصیل می‌کنند، پس از فارغ‌التحصیلی به ارتش پیوسته و در واحدهای فناوری خدمت خواهند کرد.

این برنامه‌ها، پنج‌ساله طراحی شده است تا افراد نخبه در رشته‌هایی مانند مهندسی مکانیک، فیزیک و مهندسی برق را جذب نموده و به‌طور مستقیم به واحدهای فناوری ارتش بپیوندند. این برنامه‌ها به دانشجویان اجازه می‌دهند که بدون قطع ارتباط با تحصیل، در محیطی آموزشی-نظامی پرورش یابند و پس از فارغ‌التحصیلی وارد واحدهای تخصصی ارتش شوند.

در قالب برنامه «Lightning»، دانشجویان سه مدرک دریافت می‌کنند: کارشناسی در رشته مهندسی مکانیک و فیزیک، به‌علاوه کارشناسی ارشد در مهندسی مکانیک. این ساختار تحصیلی چندرشته‌ای، برای توسعه توانمندی پژوهشی و عملی آنها در زمینه طراحی سیستم‌های پیچیده مکانیکی و فیزیکی طراحی شده است. دانشجویان علاوه بر دروس تئوریک، زیر نظر مربیان شخصی قرار می‌گیرند. حمایت مالی این برنامه نیز از طریق وزارت جنگ و دانشگاه تامین می‌شود؛ در دوره کارشناسی، ارتش هزینه‌ها را می‌پردازد و دانشگاه بن‌گورین پوشش کامل دوره دوم کارشناسی را بر عهده دارد؛ دانشجویان همچنین از نیمه سال چهارم ماهانه معافیت تحصیلی دریافت می‌کنند.

در برنامه «Thunder»، تمرکز بر مهندسی برق و گرایش‌هایی مانند سخت‌افزار، مهندسی سیستم، مخابرات، اطلاعات، بی‌سیم RF و طراحی تراشه است. این برنامه نیز شامل حمایت‌های مشابه از جمله مربی‌گری شخصی، کارگاه‌های رهبری، هدایت رسانه‌ای و تفکری، و امکان دریافت بورسیه به‌صورت ماهیانه است.

شرکت‌کنندگان در این برنامه‌ها تحت گزینش مشترک ارتش و دانشگاه قرار می‌گیرند؛ پذیرش بر اساس معیارهای آموزشی، مصاحبه‌های روان‌شناختی و تست‌های فنی صورت می‌گیرد. هدف از این طراحی، تربیت نیروی انسانی فناوری‌محور، فرمانده و مدیری است که توانمندی‌های علمی و عملی مورد نیاز ارتش بافت را به‌صورت توأمان داشته باشند.

نکته بسیار مهم اینکه این برنامه‌ها برای تأمین نیازهای جنگی طراحی شده‌اند و مسئولان ارتش اسرائیل، از این برنامه‌ها به‌عنوان پاسخ مشخص به نیازهای مدیریتی، فرماندهی و فناوری واحدهای حساس یاد کرده‌اند. در نتیجه، برنامه‌های Lightning و Thunder مأموریت دارند دانش‌آموختگان را به صورت مستقیم برای خدمت در واحدهای فناوری پیچیده ارتش آماده کنند.

این‌ها بخش‌هایی از همکاری مستقیم و پیچیده دانشگاه بن‌گورین و ارتش اسرائیل است که درباره آن اطلاعاتی عمومی وجود دارد. کارشناسان معتقدند بسیاری از پروژه‌های سری ارتش اسرائیل بر عهده بن‌گورین و سایر دانشگاه‌ها قرار دارد که محرمانه بوده و اطلاعاتی درباره آن منتشر نشده است.