کد خبر: ۳۰۴۳۴

تاریخ: ۰۷ فروردين ۱۴۰۴ - ۲۲:۵۴

محمد بهرامی و بازی حذف نخبگان بومی؛ چرا علوم پزشکی یاسوج به دست غیربومی‌ها سپرده می‌شود؟

دکتر حسین حجر، گزینه‌ی غیربومی معاونت درمان، نامی است که این روزها بر سر زبان‌ها افتاده است. سوال اساسی اینجاست: چرا در شرایطی که نخبگان بومی بسیاری در علوم پزشکی استان حضور دارند، باید بار دیگر شاهد ورود فردی غیربومی به یکی از مهم‌ترین جایگاه‌های مدیریتی این حوزه باشیم؟

عصر دنا- یادداشت دریافتی: در روزهایی که استان کهگیلویه و بویراحمد بیش از هر زمان دیگری نیازمند استفاده از نخبگان و متخصصان خود برای پیشرفت و توسعه است، معادلات پشت پرده‌ی مدیریت دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، بار دیگر جوانان بومی را قربانی نگاه‌های غیربومی‌پسند برخی مسئولین کرده است. اکنون یک چهارضلعی مبهم در حال شکل‌گیری است که در مرکز آن، تصمیمی پرسش‌برانگیز برای انتصاب یک فرد غیربومی به معاونت درمان دانشگاه علوم پزشکی یاسوج قرار دارد.

محمد بهرامی، نماینده بویراحمد، دنا و مارگون، که پیش‌تر صراحتاً اعلام کرده بود معاون دانشگاه علوم پزشکی باید غیربومی باشد، اکنون نقش پررنگی در این ماجرا دارد.

این نگاه، برخلاف شعارهای حمایت از نخبگان و جوانان بومی است که همواره در تبلیغات انتخاباتی مطرح می‌شود، اما در عمل، به حذف نیروهای توانمند استان انجامیده است.

دکتر سیده رقیه پناهی، رئیس جدید دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، که به تازگی سکان مدیریت این دانشگاه را در دست گرفته، به دلیل نداشتن شناخت کافی از چالش‌های جدی علوم پزشکی استان، تحت تأثیر فشارها و لابی‌های سیاسی، زمینه را برای ورود نیروهای غیربومی فراهم کرده است. این در حالی است که بحران‌های جدی در سیستم درمانی استان، نیازمند مدیریتی آگاه و متعهد به ظرفیت‌های بومی است.

دکتر حسین حجر، گزینه‌ی غیربومی معاونت درمان، نامی است که این روزها بر سر زبان‌ها افتاده است. سوال اساسی اینجاست: چرا در شرایطی که نخبگان بومی بسیاری در علوم پزشکی استان حضور دارند، باید بار دیگر شاهد ورود فردی غیربومی به یکی از مهم‌ترین جایگاه‌های مدیریتی این حوزه باشیم؟ آیا مدیریت استان و دانشگاه علوم پزشکی، اعتقادی به توانمندی‌های فرزندان همین سرزمین ندارند؟

دکتر محمود شهامت، معاونت درمان کنونی، از نخبگان برجسته‌ی استان و چهره‌ای است که سال‌ها در نظام سلامت کهگیلویه و بویراحمد فعالیت داشته است. چرا باید مدیری بومی، آگاه به چالش‌های حوزه درمان و دلسوز برای مردم استان، کنار گذاشته شود تا فردی که هیچ شناختی از مشکلات منطقه ندارد، جایگزین او شود؟

در این چهارضلعی پیچیده، بازنده‌ی اصلی نه مسئولان، بلکه مردم استان هستند. اگر این روند ادامه پیدا کند، باید انتظار داشت که در آینده‌ای نه‌چندان دور، تمامی جایگاه‌های کلیدی به دست مدیران وارداتی سپرده شود و نخبگان استان بیش از پیش به حاشیه رانده شوند.

حال، مسئولان و نمایندگان باید پاسخ دهند:

چرا نخبگان بومی استان در دیگر مناطق غیربومی محسوب شده و از جایگاه‌های مدیریتی حذف می‌شوند، اما در استان خودشان، باید غیربومی‌ها در رأس امور باشند؟

آیا کهگیلویه و بویراحمد از نیروی انسانی متخصص، متعهد و کارآمد خالی شده است که چنین تصمیماتی اتخاذ می‌شود؟
چرا در استان‌های دیگر، مدیران بومی به کار گرفته می‌شوند اما در اینجا، افراد غیربومی اولویت دارند؟

تا چه زمانی باید شاهد این بی‌عدالتی آشکار در حق نخبگان این استان باشیم؟ وقت آن رسیده که مدیران و نمایندگان، به‌جای تکیه بر مدیران وارداتی، به سرمایه‌های انسانی همین دیار اعتماد کنند و مسیر پیشرفت استان را با دستان توانمند فرزندان این خاک هموار سازند.