کد خبر: ۲۴۱۷۰

تاریخ: ۲۹ ارديبهشت ۱۴۰۳ - ۲۲:۲۸

ایران قبل و بعد از انقلاب: دگرگونی‌های اجتماعی و اقتصادی

در این مقاله، به بررسی وضعیت ایران در دوران شاهنشاهی و تغییرات پس از انقلاب اسلامی پرداخته می‌شود تا تصویر واضح‌تری از این تحولات ارائه شود.

به گزارش عصردنا، تحولات اجتماعی و اقتصادی ایران در طول تاریخ، به ویژه در دو دوره مهم قبل و بعد از انقلاب اسلامی، تاثیرات عمیقی بر زندگی مردم و توسعه کشور داشته است. در این مقاله، به بررسی وضعیت ایران در دوران شاهنشاهی و تغییرات پس از انقلاب اسلامی پرداخته می‌شود تا تصویر واضح‌تری از این تحولات ارائه شود.

وضعیت ایران در دوران شاهنشاهی

در دوران شاهنشاهی، نرخ بیسوادی در ایران بسیار بالا بود. حدود ۷۰ درصد از جمعیت روستایی بی‌سواد بودند و تنها یک سوم از زنان و دختران کشور به سواد ابتدایی دسترسی داشتند. این نشان‌دهنده ضعف شدید در سیستم آموزشی کشور بود که به نابرابری‌های گسترده اجتماعی و اقتصادی منجر می‌شد.

وضعیت بهداشت و سلامت نیز بسیار نامناسب بود. حدود ۴۶ درصد از جمعیت ایران زیر خط فقر زندگی می‌کردند و ۱۲ درصد از مردم دچار سوءتغذیه شدید بودند. سهم بودجه بهداشت در سال ۱۳۵۵ تنها یک درصد بود که نشان‌دهنده کمبود شدید سرمایه‌گذاری در این حوزه حیاتی است. همچنین، از هر پنج کودک ایرانی، چهار کودک قبل از رسیدن به نوجوانی فوت می‌کردند، که این نشان‌دهنده شرایط بسیار نامساعد بهداشتی بود.

وضعیت زیرساخت‌ها و مسکن نیز بسیار ضعیف بود. کمتر از ده درصد جمعیت شهری به آب لوله‌کشی دسترسی داشتند و ۷۸ درصد از جمعیت روستایی فاقد آب لوله‌کشی بودند. حدود یک میلیون و هفتصد هزار نفر در خانه‌های کپری زندگی می‌کردند و یک سوم از جمعیت کشور در خانه‌های یک اتاقی زندگی می‌کردند که کل زندگی آنها محصور به همین یک اتاق بود.

در سال ۱۳۵۲، صادرات نفت ایران به ۶ میلیون بشکه در روز رسیده بود که ۹۰ درصد آن صادر می‌شد. با این حال، مردم ایران همچنان از تاپاله گاو به عنوان سوخت استفاده می‌کردند. این نشان‌دهنده نابرابری شدید و عدم استفاده مناسب از منابع طبیعی کشور بود.

تحولات پس از انقلاب اسلامی

پس از انقلاب اسلامی، یکی از اولویت‌های اصلی کشور، بهبود وضعیت آموزش بود. نرخ بیسوادی به طور چشمگیری کاهش یافت و دسترسی به آموزش برای همه اقشار جامعه، به ویژه زنان و دختران، افزایش یافت. توسعه مدارس و دانشگاه‌ها در سراسر کشور باعث شد تا سطح سواد و دانش عمومی جامعه بهبود یابد.

در حوزه بهداشت و سلامت، پس از انقلاب، سرمایه‌گذاری‌های قابل توجهی انجام شد. ساخت بیمارستان‌ها و مراکز بهداشتی در مناطق شهری و روستایی، دسترسی مردم به خدمات بهداشتی و درمانی را بهبود بخشید. نرخ مرگ و میر کودکان کاهش یافت و وضعیت تغذیه عمومی بهبود یافت. سهم بودجه بهداشت نیز به طور قابل ملاحظه‌ای افزایش یافت که نشان‌دهنده توجه بیشتر به سلامت عمومی بود.

در زمینه زیرساخت‌ها و مسکن، تحولات چشمگیری رخ داد. پروژه‌های آبرسانی و برق‌رسانی به مناطق روستایی و شهری اجرا شد و دسترسی به آب لوله‌کشی و برق به طور قابل توجهی افزایش یافت. برنامه‌های ساخت مسکن ارزان‌قیمت و بهبود شرایط زندگی مردم در مناطق مختلف کشور نیز اجرا شد که باعث ارتقای کیفیت زندگی مردم شد.

اقتصاد ایران پس از انقلاب با توجه به تغییرات ساختاری و سیاست‌های اقتصادی جدید، بهبود یافت. توسعه صنایع مختلف از جمله فولاد، پتروشیمی و خودروسازی باعث شد تا کشور در بسیاری از زمینه‌ها به خودکفایی برسد. همچنین، با توجه به تحریم‌ها و محدودیت‌های بین‌المللی، تلاش‌های زیادی برای بومی‌سازی تکنولوژی‌ها و تولیدات داخلی صورت گرفت.

رسانه‌ها، به ویژه صدا و سیما، نقش بسیار مهمی در انعکاس این تحولات و آگاهی‌بخشی به مردم ایفا کرده‌اند. پخش برنامه‌های آموزشی و مستندات تاریخی که به تاریخ و فرهنگ ایران می‌پردازند، باعث افزایش آگاهی عمومی و حفظ هویت ملی شده است. رسانه‌ها باید پیشرفت‌های ایران اسلامی را به صورت فیلم‌های سینمایی نمایش دهند تا مردم به درک عمیق‌تری از تحولات کشور برسند.

تحولات اجتماعی و اقتصادی ایران پس از انقلاب اسلامی، تغییرات اساسی و مثبت بسیاری را در زمینه‌های مختلف به همراه داشته است. از بهبود وضعیت آموزش و بهداشت تا توسعه زیرساخت‌ها و رشد اقتصادی، این تغییرات نشان‌دهنده تلاش‌های گسترده برای ارتقای کیفیت زندگی مردم و دستیابی به خودکفایی ملی است. نقش رسانه‌ها در انعکاس این تحولات و آگاهی‌بخشی به مردم، حیاتی بوده و باید با ادامه این روند، به تبیین بهتر تاریخ و پیشرفت‌های کشور بپردازند.