کد خبر: ۲۳۷۵۱

تاریخ: ۱۵ ارديبهشت ۱۴۰۳ - ۱۰:۳۳

روایتی از اجلاسیه شهدای باشت؛

سنگ تمام مردم باشت برای پسران آرمیده در خاک/ کهگیلویه و بویراحمد تشنه برنامه های فرهنگی است

همه چیز آنچنان خوب بود و مردم برای این رویداد بزرگ اشتیاق از خود نشان می دادند که به یک انسجام از پیش برنامه ریزی شده می ماند؛ اما واقعیت این است که هرچه در باشت موج می زد خودجوش و مردمی بود و همین هم باعث می شد برنامه های زیاد و و متنوعی که اجرا شد، خسته کننده نباشد.

عصر دنا- فاطمه رشیدی جهان آباد: کهگیلویه و بویراحمد تشنه برنامه های فرهنگی است. در اثبات این موضوع همین کافی است که نگاهی به اجلاسیه های شهدا در شهرستانهای مختلف بیندازیم.

اجلاسیه شهدای باشت نقطه اوج این رویداد فرهنگی بود. در حالی که آسمان تیره و تار بود و باران بهاری می بارید کسی باور نمی کرد این چنین جمعیت مشتاق از شهر و روستا خود را به مصلای باشت برسانند. اما مصلی راس ساعت 9 مملو از جمعیت شد آنچنانکه جا برای سوزن انداختن نبود و خیلیها ایستاده در ورودیهای مصلی برنامه را تا لحظه آخر دنبال کردند.

همه چیز آنچنان خوب بود و مردم برای این رویداد بزرگ اشتیاق از خود نشان می دادند که به یک انسجام از پیش برنامه ریزی شده می ماند؛ اما واقعیت این است که هرچه امروز در باشت موج می زد خودجوش و مردمی بود و همین هم باعث می شد برنامه های زیاد و و متنوعی که اجرا شد، خسته کننده نباشد.

اما مردم هم سنگ تمام گذاشتند؛ چه آنهایی که شهیدی در خانواده داشتند و عکسهای قدیمی و رنگ پریده عزیز، آن را نشان می داد و چه آنهایی که به حرمت شهدا با همه وجوددشان خود را به باشت رسانده بودند.

خیلیها آمده بودند تا جانشین فرمانده سپاه را ببیننند و حرف دلشان را بگویند. مثلا تعدادی از خبرنگاران از سردار فدوی خواستند تا به حرمت خون شهدایی که برای یک دکمه از پیراهنشان، خاکها و آبهای غرب و جنوب تفحص شده، صدایشان باشد و جلوی ساخت سد خرسانی را بگیرد که قرار است آرامگاه 13 شهید را در خود ببلعد.

برخی هم از روستاهای دور آمده بودند تا فرصت را غنیمت شمارند و از مشکلات بیشماری بگویند که خانواده شهدا با آن دست و پنجه نرم می کنند.

گاهی هم می خواستند به حرمت شهدا، جاده و راه دسترسی به روستاها در اولویت پیگیری قرار بگیرد تا مادران و پدران با حضور بر سر قبر عزیزانشان غمهایشان را التیام دهند. غمهایی که همیشه تازه هستند و هزار سال هم که بگذرد انگار حجمشان کم نمی شود.

داغهای بزرگی که هنگام اجرای تئاتری کوتاه، همچون آتشفشانی از غم و اندوه سر باز کرد و صدای شیون و گریه های جگرسوز خواهران و مادران و دختران چنان در مصلای باشت پیچید که انگار نه انگار سالهاست که جنگ تمام شده و آن پسران ، در گوشه ای از زمان، آرام و سبکبال ایستاده اند. گویی همین حالا شهید آورده اند. و آن خاکی که قرار بود مهر را سرد و خاطره ها را کمرنگ و دلها را آرام کند در محضر مادران داغدار هم حرفی بیش نبود.

خلاصه اینکه مردم تمام دردهایشان را به زبان فرهنگ و هنر بیان کردند و همین نشان داد که هر کس ادعا می کند فرهنگ خریدار ندارد یا فرهنگ را نمی شناسد یا مردم را و یا اثر فاخر و در شان این مردم تولید نکرده که توجهشان را جلب کند.

اجلاسیه شهدا و استقبال از آن نشان داد که مردم این استان تشنه رویدادهای فرهنگی هستند و هرکجا اقدام فرهنگی صورت بگیرد می توانند با گوش جان ساعتها آن را بشنوند.