کد خبر: ۲۰۷۰۲

تاریخ: ۱۴ مرداد ۱۴۰۲ - ۲۲:۰۶

دستکش بوکسم را با هیچ پست و مقامی عوض نمی‌کنم /مرگ یک قهرمان پایان یک آرمان

داوود کدخدا زاده از ورزشکاران و مربیان قهرمان در هنرهای رزمی است که بارها در مسابقات کیک بوکسینگ خوش درخشیده و کسب افتخار برای ایران و استان کرده. گفت‌وگوی شنیدنی وی را با خبرنگار عصردنا بخوانیم.

آیا نهادهای دولتی و عمومی به رشته ورزشی شما کمک می کنند؟
5میلیون اقای شهردار و اعضای شورا بر اساس مصوبه امضا زده بودند که برای کمک به هییت اما و با گذشت یک سال هنوز پرداخت نشده با وجود سرزدن های مدوام به شهرداری...

به واسطه قهرمانی ورزشکاران است که مدیرکل ومعاونان بودجه جذب می کنند اما از این پول چیزی به ورزشکاران نمیرسد  یکی از معضلات و مشکلات اساسی جامعه ما این است که مردم مطالبه گری نمی کنند و از حق خود اگاه نیستند. در استان مدیرانی را به ریاست هیئتی منصوب میکنند که تاکنون حتی فعالیت ورزشی نداشته و نام و نشانی ندارند.

وضعیت حمایت از ورزش در شهرستان بویراحمد چگونه است؟
با توجه به زیر ساخت های عظیمی که در سال های قبل هزینه شده و با بی مدیریتی مدیران قبلی رها شده مثل مجموعه ورزشی 15هزارنفره که در حال حاضر جایگاه افراد ولگرد شده در واقع خود آسیب شده هر باشگاه ورزشی می تواند جلوی 10 خانه فساد را بگیرد.

ورزش چه نقشی در تربیت جوانان دارد؟
روح سالم در بدن سالم است جامعه ما نیازمند به چنین افرادی است و جوانان ما باید دیده شوند؛ اگر از کودکی به کسی بگویی تو مهندس میشوی قطعا او یک مهندس خواهد شد باغیرت ترین و باتعصب‌ترین نونهالان و نوجوانان را در ورزش استان داشته ایم کسانی که با تمام وجود در کوتاه‌ترین مدت جنگیدند و توانستند عناوین متعددی را در سخت‌ترین شرایط و فقر کسب کنند.
جوانان ما در فقر رشد میکنند بالا میایند ورزشکارانی که با پول کارگری زندگی می کرد و حتی کرایه خودش را نداشت اما با علاقه ورزش میکرد فقط چون میخواست دیده شود.

نگاه مسئولان به ورزشکاران چگونه است؟

آن‌ها فقط صندلی یخی سیاسی خود را می بینند جدا از مسائل آرزشی و روحی جسمی آینده را جوانان می‌سازند اما مدیران و مسئولین جوان را با این دید نگاه نمی‌کنند و حمایت‌شان نمی‌کنند جوان ورزشکار به علت روحیه‌اش بلندپرواز است و با ورزش وفق پیدا می‌کند.
من همیشه می‌ترسم زمانی در میان شاگردانم از جهت شخصیتی آسیب ببینم چون من مسئولیتی پیدا کرده‌ام و خواسته ها داشته‌ام و نسبت به هنرجو و محیط اطراف حساس می‌شوم و آن‌ها از من الگو می‌گیرند.
برای اینکه جوانان به سمت قلیان و سیگار نروند باید پارک و فضای سبز بیشتر شوند ورزشکارانی که با عناوین قهرملنی در سطح کشوری و استانی و تحصیلات عالیه دارد دستفروشی میکند این بسیار نگران کننده است زمانی «پوریای ولی» اگر مردم دچار مشکلی میشدند به او به عنوان انسان تواتنمدی پناه می‌بردند اما امروز ورزشکاران ما خود نیازمند هستند.
نه بیمه برایم رد می‌شود و نه حقوقی به من می‌دهند تمام درامد من از هنرجویانی است که حتی پول لباس باشگاه را ندارند
بودجه ورزش استان هیچ چیزی در جای خودش نیست در جامعه‌ای که کار بر اساس استعداد نباشد همه بیکاریم کار باید بر اساس شایسته سالاری باشد مسایل کاری زد و بندی شکلی و سیاسی شده است.

لطفأ کمی درباره زندگی خود بگویید؟
در کنار درس خواندن و ورزش به کشاورزی هم مشغول بودم و کارشناسی ارشد جرم شناسی و جزا دارم من شاگردانی داشتم که با سن کم به سپاه و و نیروهای مسلح پیوسته اند.
همچنین خودم بارها برای شغل دولتی اقدام کرده‌ام اما به نتیجه نرسید از ما سوء استفاده سیاسی شده درحالی که روحیه ورزشکاری نباید سیاسی بشود اینکار جرم است و ظلمی است که در حق ورزشکاران و جامعه می شود یک آسیب اجتماعی جدی می‌باشد سیاسیون نه تنها کاری برایمان نکردند بلکه سوء استفاده از شخصیت ورزشی‌مان هم شده درحالی دستکش بوکسم را به هزار جایگاه مدیریتی نمی‌دهم.

{$sepehr_media_20345_400_300}

{$sepehr_media_20346_400_300}

انتهای پیام/