کد خبر: ۱۹۶۶۷

تاریخ: ۰۶ اسفند ۱۴۰۱ - ۱۱:۳۹

گزارش عصر دنا از ناتوانی مدیریت شهری برای یک پروژه کوچک

نبود سرویس بهداشتی عمومی؛ معضل خاموش اما حاد در دهدشت

نبود سرویس بهداشتی عمومی در سطح شهر دهدشت معضلی است که هیچ شهرداری تاکنون برای رفع این نیاز اساسی چاره اندیشی نکرده است.

عصر دنا: دسترسی سریع و آسان به سرویس بهداشتی عمومی یکی از شاخصه های ارزیابی شهر توسعه یافته در جهان است.اهمیت موضوع سرویس ها بهداشتی در جهان تا حدی است که سازمان ملل 19 نوامبر(28 آبان) را به عنوان روز جهانی توالت نام نهاده است.روزی که اگرچه جنبه های طنز آن بیشتر نمود پیدا کرده اما ضرورت توجه دولت ها به این موضوع مهم و تاثرگذار بر سلامت و بهداشت عمومی شهروندان را جلب می کند.

کمبود سرویس بهداشتی در پارک ها و معابر عمومی دهدشت معضلی است که در هیچ دوره ای برای رفع این نیاز اساسی چاره اندیشی نشده است.

با وجود تمرکز بازار در مرکز شهر اما سرویس بهداشتی مناسب در سطح بازار وجود ندارد و تنها سرویس بهداشتی موجود در پارک یا بسته است یا از وضعیت بهداشتی مناسب برخوردار نیست.

نبود سرویس بهداشتی در سطح شهر اگرچه دغدغه همه مردم است اما تاکنون مورد مطالبه جدی قرار نگرفته و مسئولان و متولیان نیز برای آن تدبیری نداشته اند.

به هر حال دستشویی رفتن نیاز ابتدایی و ضروری هر انسانی است کمتر کسی بنا به عرف و هنجارهای جامعه درباره آن صحبتی می کند.

پروژه بازآفرینی شهری که در آن احداث سرویس بهداشتی در پارک مرکز شهر گنجانده شده بود به جایی نرسید و از سالهاست در چهار دیواری نصفه و نیمه رها شده است.

خانم خیاط که در نزدیک یکی از پاساژهای مرکز شهر به کار خیاطی مشغول است می گوید : روزانه مراجعات زیادی دارم که از سرویس بهداشتی می پرسند و با توجه به اینکه خانه ام در طبقه بالا واقع شده است به آنها اجازه می دهم از توالت استفاده کنند.

او با بیان اینکه شهرداری برای رفع نیاز مردم به سرویس بهداشتی کاری انجام نداده است افزود: حداقل پاساژها باید هر کدام سرویس بهداشتی داشته باشند و شهرداری می تواند آنها را ملزم به رعایت این نیاز ضروری در احداث ساختمان کند.

شهروند دیگری که بچه خردسال همراه دارد با اشاره به اینکه سرویس بهداشتی پارک وضعیت اسفناک دارد گفت: وضع بهداشت سرویس بهداشتی پارک اسفناک است نگهبان هم گذاشته اند واز مردم پول می گیرد
کارگرانی که روزانه برای کسب روزی حلال در میدان امام حسین(ع) منتظر کار هستند نیز از نبود سرویس بهداشتی گلایه دارند.

یکی از این کارگران گفت: در مواقعی که مدرسه روبری پارک باز باشد با اصرار و گاهی التماس از سرویس بهداشتی آن استفاده می کنیم بعضی وقت ها مجبور می شویم تا مسجد هم برویم اما مسجد در همه ساعات باز نیست.

مغازه داری که سالهاست در خیابان امام خمینی شمالی به کسب و کار مشغول است هم با انتقاد از بی توجهی شهرداری نسبت به احداث سرویس های بهداشتی عمومی می گوید این یک معضل است و نمی دانم چرا در نگاه مسئولان گم شده است.

وی ادامه داد: البته مسئولان چشم خود را به روی خیلی از مشکلات بسته و برایشان مهم نیست شهروندان چه نیازی دارند.

این در حالی است که احداث سرویس های بهداشتی عمومی به عنوان بخشی از پروژه بازآفرینی شهری تعریف شده و برای آن اعتبار نیز در نظر گرفته شد.

رئیس شورای سابق شهر دهدشت در شهریور ۹۸ در آخرین نشست طرح بازآفرینی شهری دهدشت که با حضور مسئولان استانی و شهرستانی در فرمانداری کهگیلویه برگزار شده بود طرح بازآفرینی شهر دهدشت را یکی از طرح‌های مهم استانی دانست و گفته بود که در این طرح پروژه‌های مختلفی برای توسعه و درآمدزایی اجرا خواهد شد.

محمد حسین جمشیدی پروژه‌های قابل اجرا در این طرح را شامل ساماندهی بازار روز دهدشت با اعتباری بالغ بر ۴۵‌میلیارد ریال، احداث سیل‌بند برای هدایت آب‌های سطحی میدان مرکزی، روکش آسفالت محوطه بازار روز و محله‌های اطراف آن، احداث خانه محله و احداث ۶ سرویس بهداشتی اعلام کرد وافزود: برای ۳ پروژه روکش آسفالت، احداث سرویس بهداشتی و سیل‌بند را ۱۲ میلیارد ریال اعلام کرد..

همچنین برخه شهردار وقت اردیبهشت ماه 1399 پروژه احداث سرویس های پارک مرکزی شهر را ازپروژه های در دست اجرای شهرداری برشمرده و گفته بود که اعتبار این پروژه از سری اعتبارات بازسازی و احیا بافت های فرسوده استانی بوده که مدت زیادی نیست از کلنگ احداث آن می گذرد و هم اکنون در مرحله پایانی است .

وی از احداث سرویس های بهداشتی پارک جانبازان به دیگر پروژه های فعال نام برد و افزود:این پروژه با اعتباری بالغ بر ۷۶میلیون تومان از سری اعتبارات منابع مالی این شهرداری در ماههای پایانی سال ۹۸ کلنگ احداث آن زده شد و هم اکنون در مرحله پایانی و بهره برداری است.

با این وجود هنوز سرویس های بهداشتی تعریف شده در پروژه های عمران شهری دهدشت به بهره برداری نرسیده و در بلاتکلیفی مدیریت شهری به حال خود رها شده است.