کد خبر: ۱۸۰۵۱

تاریخ: ۰۳ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۱۷:۳۲

میقات باحضرت دوست

الهی شب قدر است و میقات سنجش قدرهای آسمانی ما، منزلتهای معنوی مان.لیله سیاه اعمالم اسباب شرمندگی ام است و متاع ناچیز اندوخته های عمرم نشان از ضعف بندگی ام. الهی دلهای بیقرار به ضیافت رحمت تو آمده اند و این بنده بیقرار به عنایت خاص تو.

الهی پریشان روزگاری به طمع شفاعت ابرار،برگ انابت پیش رو نهاده  و دست اجابت به امید برافراشته و از خوان کرمت،عفو ومغفرت طلب می نماید.الهی از انوار رحمتت که دوستان خویش را بدان اکرام داشته ای مرا بارقه ای بخش و از دریای جود و سخاوتت  که تشنگان  کوی بلا بدان سیراب نموده ای مرا جرعه ای،که همیان عمرم بی زر است و درخت اعمالم بی بر.
الهی ای یگانه بی انباز و ای صاحب خزانه های سر و راز. ای مقیم قلبهای عاشق و ای انیس دلهای شایق. ای آفریننده  برد و ای پرورنده دولت ورد.ای سحاب رحمت و ای  شهاب محبت.
نسیم صباح و مسا، سرگشته کوی تو و شمیم نوبهار  پیک قدوم تو .الهی کیست آنکه خورشید نگاهت ،پرده ظلمت غفلتش را بدرد و سرگشته در بیابان حیرت تو ندود.کیست که نگار تو را در آئینه دل ببیند اما در هوای تو جامه تعلق از دل بر نگیرد.
الهی ای صانع حیات و ای نگارنده شیات. ای پوشنده گناه و ای فروزنده پگاه.ای حبیب قلوب العارفین و ایقاسم الجبارین ..هاتفان سروش رحمتت ، به جستجویت  کوچه تنهایی دل پویند و عاکفان کویمعرفتت، به شوق افتاب منیرت  مشکات جانهای بیدار جویند.
الهی دلهای از اندوه رنجیده و قلبهای از نشتر بیداد خلیده، بر آستان درگاهت به  تظلم خواهی  آمده  اند . آه های دلتنگ از نهاد  وجود برآمده و اینک سبوی صبر شکسته ،بر سبیل امداد تو نشسته اند تا به تیغ عتاب، ظالم را برانی و به چوب انتقام ،حاجب امنش بدرانی.

الهی در این شب ظلمانی  که به نور رحمانی بندگان را لطف وی‍ژه  انعام فرموده ای مرا نیز لباس عافیت و جامه عبودیت عطا فرما ،در این شب قدر،که درهای رحمتت را گشوده ای و خاصان درگاهت را اکرام نموده ای ،چتر اکرامت بر این عبد بی نام و نشانت بگشای،
خدایا زیر سقف آسمان تو دست انابت به شوق اجابت بر آستان درگاهت برآورده ایم ، با دست خالی و انبانی تهی،رنجور از نامرادی ها  و دل شکسته از ناجوانمردی ها  ،پای خلیده ازخار مغیلان غم و درد کشیده از محنت  ها ،روی دل به محراب عبادت تو آورده  و ندبه دادخواهی پیش تو برگشاده ام  باشد که از جود رحمانیت ازلی و الطاف سرمدی ،دست انابتم به لطف در ید فوق ایدیهم بفشاری و از بیابان تعدی به  دریای فضل ایمنی رهایی بخشی به لطف و کرمت یا سمیع الدعا و یا انیس الضعفا.
الهی فریادهای خلصنا من النار بندگانت و آوای سبحانک یا اله الا انت خالصاک درگاهت عرش را لبریز نغمات بندگی بندگانت کرده است در پیچ و خم کوچه های کویت غریبی تنها دست استعانت به آسمانت بلند داشته و رحمت الهی تو را بر آنانکه قلمهایشان عدالت را قوت بخشید طلب می نمایم .