کد خبر: ۱۶۶۲۰

تاریخ: ۲۲ فروردين ۱۴۰۰ - ۱۶:۰۹

نسرین هاشمی

آتشی که آتشمان زد / چرام زیر آوار جهل و سهل انگاری / چه رامی که رم کرده / آقای رئیسی به داد چرام برسید

شهر چرام مدت‌هاست که گرفتار نزاع‌های دسته جمعی است و با مشکلات عدیده‌ای دسته پنجه نرم می‌کند. مدت‌های مدیدی است که این نزاع‌های دسته جمعی در شهر جریان دارد.

نسرین هاشمی: انسان ذاتا موجودی اجتماعی و در تعامل با دیگران است که این تعامل گاهی خوشایند و گاهی ناخوشایند بوده و به درگیری ها و نزاع های فردی و جمعی منتهی می شود.

نزاع دسته جمعی یکی از معضلات جامعه است که به خصوص در مناطق ایلی و  قبیله ای بیشتر رخ میدهد. این معضل، با توجه به بافت سنتی و قبیله ای شهرستان چرام، گریبان گیر این شهرستان نیز می باشد.

روزگار جدیدی است که درد داریم و از درد به خودمان می‌پیچیم. سراسر وجودمان پر از اندوه این روزگار سنگدل است. آدم‌هایی که بر ساحل نشسته شاد و خندانید...

مردم دیار من در فقر مطلق به سر می‌برند. مردم من اسیر نحوست این عصر سنگدل شده‌اند. نه مسئول دلسوز و نه چاره برای بیچارگان. تنها یأس و اشک و فقر میهمان سفره‌هایمان است. داد خود را به بیدادگاه خود آورده‌ایم...این است که چرام خواب ندارد وقتی مدیرانی همیشه در خواب دارد.

سناریوی تکراری

ناقوس مرگ در شهرستان چرام هر لحظه پیش به سوی آخرت است.

چرام نگین سبز جنوب کشور واقع در پایتخت طبیعت ایران مخزن ۳۰ درصد نفت و گاز خاورمیانه، استانی که هر چهار سال یکبار آمار بالاتر از ۱۰۰ درصد پای صندوق رای می روند، جایی که بر سر چپ و راست دعواست،چرام، 3 نفر در یک ماه به همین راحتی...

مدیران و مسئولان مربوطه و اجرایی شهرستان با سهل انگاری، کوتاهی و رعایت نکردن مرّ قانون باعث گردیدند تا نزاع‌های ساده‌ای که می‌شد با مدیریت و رعایت قانون و قاطعیت مدیریت کرد، الان به این اتفاق نامیمون و نامبارک که دامن غبار گرفته مردم نگون بخت این شهرستان را گرفته است، برسد.

چرام در جهل و سهل انگاری نمی تواند نفس بکشد

صدای تیر  و  وحشت در شهری که نماد فرهنگ بود و یک به یک جوانانی که مظلومانه در خون فرو می غلتند.همین یک ماه پیش بود که گروهی داعش وار در شهر جولان دادند و جوانی بی گناه را به قتل رساندند.نه حکمی صادر شد و نه کسی تبعید.

وقتی همه  دیدند که   قتل چقدر ارزان شده است  نه کسی تبعید می شود و نه حکم قاطعانه ای صادر شد و نه آب از آب تکان خورد دیگران نیز گستاخ شده و دست به اسلحه بردند.

مردم  بی پناه متحیر مانده اند و سوالات بی جوابی که باید از مسئولین امنیت شهر پرسید؛ اینهمه اسلحه  گرم در شهر چرام چکار می کند ؟ چرا آنها را جمع آوری نکردید ؟ چرا در نزاع های دسته جمعی و استفاده از اسلحه گرم برخورد قاطعی صورت نگرفت ؟ چرا کسانی که  بارها دست به اقدام علیه امنیت عمومی زده اند برخورد قاطعانه ای از جمله تبعید خانواده ها صورت نگرفت ؟ در طی ماه های گذشته کدام عملیات پیگیرانه انجام شد ؟

شهری که نیاکانم (چه رام) چرام نامش نهادند و الان رم کرده است.

آقای رئیسی به داد چرام برسید

آقای رئیسی؛ از شما انتظار داریم و خاضعانه و خاشعانه از شما استمداد می‌طلبیم که تا دیر نشده به این مسأله ورود کنید. شهر مشکلات زیادی دارد، و این مصائب به اوج خودش رسیده است!
امیدی به مسئولین شهرستان نیست.
چرام را ماتم گرفت و 2 تن از بهترین نخبگان خود را از دست داد؛ زلزله‌ای تمامی روح و روان را آوار کرد؛ ته مانده آبروی چرام با فرهنگ از بین رفت.
وضعیت شهر به شدت نابسامان است،  التهاب و استرس تمام شهر را گرفته است. شهر در وضعیت بغرنجی ست. سال گذشته کمتر از 2 ماه حدود 7 نفر در این شهرستان دست به خودکشی زدند،آب از آب تکان نخورد و کک کسی نگزید.

باید منتظر همچنین رخدادی هم بود خودکشی و دگرکشی دو رأس یک پیوستار هستند. یکی طغیان علیه خود و دیگری طغیان علیه جامعه است. افیون و اعتیاد بعضی جوانان شهر را آلوده کرده و در همین قضیه نزاع‌های دسته جمعی اخیر، اکثریت لیدرهای این نزاع‌های دسته جمعی را جوانانی تشکیل می‌دهند که به مواد مخدر (محرک) اعتیاد دارند.

با این حجم از خودکشی و دگرکشی و اعتیاد به افیون در این شهر، چرا و به چه دلیل به شکل جدی و علمی، تا کنون اورژانس اجتماعی در این منطقه دایر و فعال نشده جای بسی شگفتی است.