کد خبر: ۱۴۴۰۰

تاریخ: ۰۶ دی ۱۳۹۸ - ۰۰:۲۶

هنر منسوخ شده وریس بافی در لنده احیا می‌شود

کارشناس میراث فرهنگی، صنایع دستی وگردشگری لنده گفت: با حمایت این سازمان و پشتکار زنان عشایر هنر منسوخ شده وریس بافی که نوعی طناب رنگارنگ و زینتی است در این شهرستان احیا می‌شود.

جمعیت واقعی عشایر شهرستان لنده  بیش از۸۰۰ خانوار با ۸ هزار راس دام است.
شهرستان لنده جمعیتی افزون بر ۲۳ هزار نفر جمعیت دارد.

لنده از سال ۱۳۰۵ به عنوان یکی از بخش‌های شهرستان کهگیلویه فعال بوده و این بخش در سال ۹۱ به شهرستان ارتقا یافت.
شهرستان کوهپایه ای، گرمسیری و قدیمی لنده به مرکزیت شهر لنده از شهرستان‌های هشت گانه کهگیلویه و بویراحمد است.

خیرالله خیراندیش روز سه شنبه در گفت و گو با ایرنا با اشاره به اینکه وریس بافی از هنرهای دیرینه عشایر استان و بخصوص عشایر این شهرستان است اظهارداشت: این رشته با پشتکار زنان عشایر و حمایت همه جانبه میراث فرهنگی احیا خواهد شد.

وی اضافه کرد: با شناسایی هنرمندان این رشته تسهیلات ارازان قیمت برای احیای این رشته با همکاری بانکها پرداخت خواهد شد.

خیراندیش افزود: وریس به شکل نوارهای پهن به عرض پنج تا ۱۵ سانتی متر و طول حدود دو تا ۱۰ متر است که از پشم گوسفند یا بز تولید می شود.

وی مهم ترین کاربرد وریس یا طناب را  بستن بار حیوانات، استقرار بهون یا سیاه چادر و حمل هیزم توسط زنان روستایی اعلام‌کرد.

خیراندیش اظهارکرد: همچنین از نوع کوچکتر این طناب رنگارنگ درگهواره کودکان و سایر کارهای تزیینی استفاده می‌شود.
روش بافت این هنر در میان عشایر ابتدا با پهن کردن دار به طول دلخواه بر روی زمین و چله کشی انجام‌می شود.

بعد از پهن کردن دار از سوی زنان عشایر همزمان از صفحات چهارگوش چوبی(چیر) که از سوی نجاران محلی طراحی و هرکدام دارای چهارسوراخ است نخ‌های تار را عبور می‌دهند.

زنان عشایر پس از انجام این مراحل کار دهانه بافت را انجام می‌دهند که هر چه بافت وریس پهن‌تر و ریزتر باشد تعداد چوب‌ها بیشتر خواهد بود.

زنان عشایر با دستهای هنرمند خود پس از عبوردادن نخ‌ها از لابه لای تارها با استفاده از وسیله ساده‌ای ازجنس چوب به طول تقریبی ۴۵ سانتی متر و عرض ۱۰ و قطر سه سانتی متر به نام دفه، تار و پود را به یکدیگر جفت می‌کنند و همچنین در بافت وریس معمولا از نقوش هندسی جانوری استفاده می‌شود.

رنگ‌های به کار رفته در این طرح هنری  از پنج رنگ تشکیل شده که رنگ‌های اصلی سبز ،زرد، قرمز و آبی رنگ قالب بافت وریس را انجام می‌دهند.

معاون صنایع دستی مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کهگیلویه و بویراحمد بیان کرد: علاوه بر وریس بافی ۲ رشته صنایع دستی فراموش شده «جاجیم بافی» و «گلیم مشته» به عنوان رشته های بومی و ریشه دار استان با انجام آموزش های تخصصی، ساخت مستند و برنامه ریزی برای استاندارد سازی احیا و در مسیر رونق دوباره قرار می گیرد.

پریسا راد افزود: آموزش‌های به بافی و اعزام هنرمندان برای مشاهده تجربه موفق هنرمندان استان‌های دیگر از برنامه‌های صنایع دستی برای کمک به رونق تولید محصولات صنایع دستی استان است.

وی بیان کرد: در سال‌های اخیر با راه اندازی کارگاه‌های صنایع دستی، شناسنامه دار کردن هنرمندان فعال و پرداخت تسهیلات ارزان قیمت برای حمایت از فعالان صنایع دستی تلاش‌های زیادی شده است.

راد تصریح کرد: پارسال استان کهگیلویه و بویراحمد در زمینه پرداخت تسهیلات فراگیر در رشته‌های صنایع دستی مقام نخست کشور و در حوزه تسهیلات روستایی و عشایر رتبه سوم ایران را کسب کرد.

معاون صنایع دستی مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کهگیلویه و بویراحمد گفت: پارسال ۶۰۲ هنرمند صنایع دستی استان ۱۱۰ میلیارد ریال تسهیلات بانکی ارزان قیمت دریافت کردند.

۳۵ هزار هنرمند صنایع دستی در استان فعال هستند.
سالانه ۲۱۸ هزار متر مربع انواع صنایع دست بافت در کهگیلویه و بویراحمد تولید می‌شود.
بیشترین دست بافته‌ها در شهرستان‌های دنا و گچساران تولید می‌شود.
جاجیم بافی، سفره بافی، نمدمالی، نی چیت بافی، مشته بافی، رندبافی، گچمه بافی، ریسندگی، سوزن دوزی، سبدبافی، رودوزی‌های سنتی و سیاه چادر بافی از مهمترین دست بافته‌های سرپنجه هنرمندان کهگیلویه و بویراحمد است.
استان کهگیلویه و بویراحمد با ۷۲۳ هزار نفر جمعیت در جنوب غربی ایران قرار دارد.